بنام خداوند آفریننده هستی

شجرنامه فامیلی سمیع قهفرخی

طبق گفته پدران ما حاج مسیح اصل ونسب آن عرب بوده  ، دو پسر داشته بنامهای حاج سمیع وحاج آغبا.حاج سمیع وحاج  آغبا به قهفرخ مهاجرت کرده ودو پسر به نامهای حاجی آقا ومحمد آقا که بعداز فوت پدر محمد آقا به شیراز رفته وحاجی آقا در قهفرخ مانده وازدواج نموده ودارای 3فرزند پسر بنامهای عبدالله وحسن وحسین و3دختر که در شجره نامه بصورت شاخص نوشته شده است.

تعدادی از فرزندان دلاور این فامیل در جنگ تحمیلی با عراق به شهادت نائل آمدند. بنامهای قدرت الله –عبدالله – ولی الله فرزندان یدالله ،ایرج وبیژن فرزندان محمود، سیف الله فرزند علی اکبر،هدایت الله فرزند عزیزالله

این شجره نامه توسط حاج غلامعلی وعزت الله با تلاش زیادی جمع آوری شده وبه اینصورت در آمده دست یاری وکمک سوی شما دراز میکنیم برای بهتر شدن آن برای هدیه به آیندگان

اولین شهیدانقلاب اسلامی استان سید عباس صالحی

تاریخ تولد: 1336/5/17

تاریخ شهادت: 1357/9/20

محل شهادت:فرخشهر

شغل دانش آموز

عباس همیشه این بیت را زمزمه می کرد .می گفت : مادر تنها آرزویم این است که در راه علی (علیه السّلام) قدم بگذارم و علی وار زندگی کنم و به پایان برسانم .به اومی گفتم مادر تو هنوز به جایی نرسیدی که شهید شوی ،می گفت باید آدمی در جوانی و سرشار بودن راهش را انتخاب کند .من اگر حتی یک روز به عمرم مانده باید در را علی (علیه السلام) و در جنگ با دشمن شهید شوم . من نمی توانم خاموش بمانم .
سال 36 به دنیا آمد . از همان اول انرژی عجیبی داشت و یک لحظه نمی توانست در جای خود آرام و قرار داشته باشد . پسر فعال و با نشاطی بود . هر وقت او را می خواستی باید در سالن ورزشی فرخشهر به دنبالش می گشتی.علاقه ی زیادی به ورزش داشت و اغلب دوستانش هم همبازی های او در تیمهای ورزشی بودند . ماه های آخر شهادتش جور دیگری شده بود . مدام در فـکر بود و طوری حرف می زد که انگار پیرمـردی جهان دیده با تو گفتگو می کند . قــرآن می خواند و از کلام پیامبر و امامان برایمان می گفت . انگار عباس دیگر آن عباس روزهای قبل نبود.
هر وقت صحبت می کرد انگار حسی غریب به من می گفت که این آخرین حرفهای اوست . تا وقتی که در شام غریبان آن سال عباسم را غرق به خون آوردند ، تازه فهمیدم که در پشت چهره ی این جوان چه روح بلند و بی قراری بوده است .روحی که با عشق به روح خدا ،انقلاب و حکومت اسلام را در جای جای این شهر و این دیار زنده و پایدار کرد . این حدیثی بود که در جلسه های اول بچه ها سعی می کردند به خاطر بسپارند .جلساتی که از سال 55 مخفیانه به همت حاج اکبر سیاح که در آن روزها شور جوانی و شوق انقلابی را با هم داشت و با همکاری آقایان حاج رحمت اله و حاج بهمن سمیع و دیگران برگزار و در آن بیشتر به آموزش قرآن و حدیث و مبانی اعتقادی پرداخته می شد .پس از مدتی اخبار سیاسی روز هم به آن اضافه شد و همزمان با طوفان انقلاب در کشور ،هسته ی اولیه ی نیروهای انقلابی فرخشهر نیز در این جلسات شکل می گرفت . خیلی از نیروهای انقلابی حاضر و نیز بزرگانی همچون شهید رجب پور و دیگران با آمادگی ای که داشتند از همین جلسات برخاستند .
شهید سید عباس صالحی هم یکی از افرادی بود که به خاطر زمینه های مذهبی و آمادگی لازم و شور و شوق جوانی که داشت ،یکی از نیروهای مناسب برای این جلسات به شمار میرفت و به دلیل رفاقتی که با رحمت اله داشت و در تیم والیبال همبازی او بود از طریق وی پس از صحبت های مفصل در سال 56 به این جلسات راه پیدا کرد ، از همان اول شور و شوق انقلاب را در چهره اش می شد دید . وی پس از چند ماه حضور در جلسات دلش تاب آرامش و قرار را نداشت و از همین رو با شرکت در راهپیمایی ها همه خشم خویش را از فساد حاکم فریاد می زد. التهاب روزهای انقلاب در عاشورای سال 57 مصادف با بیستم آذر ماه در فرخشهر به اوج خود رسید و باریختن خون گرم سید عباس بر آسفالت خیابان اصلی شهر وارد مسیری تازه شد . مسیری که به روزهای پر شور پیروزی انقلاب با حاکمیت حق بر باطل منتهی می شد.

*اولین آزاده سرافراز استان

*اولین امام جمعه شهیداستان

*اولین شهید دفاع مقدس استان

به گزارش فرهنگ نیوز، حسین قدیانی در وبلاگ قطعه 26 نوشت:

ارسال شده در ۳ آبان ۱۳۹۱ توسط حسین قدیانی 

قبل التحریر: «حاج یدالله سمیع» اهل فرخ شهر شهر کرد با یک قرن زندگی قرآنی، به روایتی صحیح، پدر ۷ شهید است؛ ۳ فرزند پسرش به نام های قدرت الله، عبدالله و ولی الله هر ۳ به شهادت رسیدند. حاج یدالله اما ۳ دختر هم داشت که همسر یکی شان یعنی سردار شهید غلامرضا کاووسی در قهقهه مستانه اش «عند ربهم یرزقون» شد. به این ۴ شهید، اضافه کنید حمید، سعید و بهرام زاهدی؛ نوه های دختری دیگر حاج یدالله را که با کمترین سن ممکن، جرعه نوش باده شهادت شدند. آری! پدربزرگ ۳ شهید، پدر ۳ شهید و پدر خانم شهید کاووسی بودن، یعنی حاج یدالله سمیع پدر ۷ شهید است. یادش به خیر! زمستان ۸۴ رفتم دیار «لاله های واژگون» تا گفت و گو کنم با پدر ۷ لاله باشکوه. محصولش در صفحه شهید ۲ شماره از هفته نامه «یالثارات الحسین (ع)» به تاریخ ۳ اسفند ۸۴ و ۱۰ اسفند ۸۴ منتشر شد، البته با اسم مستعار «علی اکبر بهشتی». آن ایام، خوب یادم هست حاج یدالله ۱۰۰ ساله بود، اما الان در جوار رحمت حق، هم نشین شهدایش است. در ادامه بازنشر مصاحبه قدیمی با این خانواده معزز را بی کم و کاست و عینا می خوانیم. 

نرسیده به شهر کرد، شهر کوچکی است به نام «فرخ شهر» که سالیانی نه چندان دور، قریه ای به نام های «قه فرخ» یا «قهوه فرخ» چسبیده به کوه بود. کوه «گردنه رخ». بعدها روستاییان فرخ شهری برای کشاورزی، قریه خود را تا دشت های اطراف امتداد دادند تا چندی دیگر روستای بزرگ شان را تبدیل به شهری کوچک نمایند. دین و آئین در این سرزمین چنان ریشه دار است که حتی زمان رضا خان، زنان این شهر نه فقط کشف حجاب نکردند، بلکه جملگی با چادر در معابر عمومی تردد می کردند. در سال های منتهی به انقلاب نیز اگر چه فرخ شهر فاصله ای دور و دراز با مرکز استان داشت، ولی با مبارزه چنان خو گرفته بود که امروزه شماری از شهدای این خطه را رادمردانی تشکیل می دهند که به دست عمال رژیم طاغوت به شهادت رسیدند. در دوران جنگ نیز چه بسیار که این شهر کوچک، مردان بزرگ خود را به جبهه ها فرستاد تا ثابت کند مردمان فرخ شهر، دین را نه در پستوهای راحت، که در عرصه های خطر مراقبت می کنند. مردانی نظیر شهیدان زاهدی، رجب پور، براتپور، کاووسی و… که اگر در شلمچه و فکه و طلائیه مردانه نمی جنگیدند، امروز ما را نه دینی مانده بود و نه زمینی و نه آئینی. فرخ شهر اما این روزها نیز شهری انقلابی و دینی است و در یک نمونه جالب نزدیک به ۴۰ پایگاه بسیج دارد. فرخ شهر، شهری به شدت سرد، چسبیده به بام ایران؛ شهر کرد است، ولی خون گرمی مردمان متدینش به حدی است که خیلی زود یخ های منجمد را آب می کند. برودت هوا در فرخ شهر گر چه حتی به ۳۰ تا ۴۰ درجه زیر صفر می رسد، اما این همه سرما در برابر گرما و محبت مردم این خطه، البته که چیزی نیست. کمی آن سو تر از فرخ شهر، گل هایی از دل خاک می روید به نام «لاله های واژگون» که دیدنش، بسیاری را از نقاط دور و نزدیک به این حوالی می کشاند. گذشته از لاله های واژگون، این منطقه را لاله های دیگری است. لاله هایی که محصول پاشیدن بذر معنویت در دل مردم این دیار است. از همان ها که در خانواده «حاج یدالله سمیع» نه یکی نه دو تا، بلکه هفت نمونه اش را می توان سراغ گرفت.

برای گفت و گو با حاج یدالله سمیع، نیازی به جست و جو برای پیدا کردن خانه ایشان نبود. نوه او «حسین کاووسی» که فرزند داماد شهید این خانواده است، در پایانه فرخ شهر به استقبال مان آمد تا پس از گذر از چند خیابان، وارد خانه حاج یدالله شویم. پیرمردی که ۱۰۰ سال از خدا عمر گرفته اما عمق و محتوای زندگی اش، خیلی بیشتر از طول و عرض این زندگی است. نشان به نشان قرنی، قرآنی زیستن. برای سهولت در امر گفت و گو و کسب اطلاعات مستند، حسین یکی از دوستان پدرش را نیز دعوت کرده بود تا ما را در جمع آوری خاطرات بهتر و دقیق تر یاری کند. قبل از اینکه با حاج یدالله در مهمان پذیر خانه ملاقات کنیم، در اتاقی دیگر، دوست و همرزم شهید کاووسی به معرفی کوتاهی از شهر فرخ شهر می پردازد و آنگاه خانواده شهیدان سمیع را اینگونه معرفی می کند؛

«حاج یدالله ۳ پسر داشت که همگی شهید شدند. قدرت الله، عبدالله و ولی الله. سه تا هم دختر دارند که همسر یکی شان یعنی سردار شهید غلامرضا کاووسی به شهادت می رسد. من با غلامرضا خیلی مانوس بودم. علاوه بر اینها ۳ تا از نوه های حاج آقا هم که سن زیادی نداشتند؛ یعنی حمید، سعید و بهرام زاهدی به شهادت می رسند. حالا شما فکرش را بکنید که این پیرمرد چقدر خوب و خدایی زندگی کرده که به چنین فیض عظیمی نائل شده». 

برادررزمنده از حاج سمیع برای مان می گوید؛

«حاجی دام داری ییلاق و قشلاق داشت و در قسمت های عشایرنشین گوسفندهایش را برای چرا می برد. ایشان از همان قدیم آدم معتقدی بود. خود من که بچه بودم، حاج سمیع را همیشه در مسجد می دیدم. یادم هست که ماه رمضان یا محرم، دام داری را تعطیل می کرد و برای عبادت و عزاداری به فرخ شهر می آمد و چون از نظر مالی هم دستش باز بود، اغلب برنامه ها به همت خود حاجی شکل می گرفت. به جرئت می توانم ادعا کنم که اگر حاج سمیع نبود، مساجدی مثل مسجد امام حسین (ع) یا مسجد جامع فرخ شهر هیچ وقت در برپایی مراسم های مختلف به این صورت موفق نمی شدند. حاج سمیع در همین مساجد با استعداد مادی و معنوی اش حلقه های قرائت قرآن تشکیل می داد. حالا جالب این جاست که حاج سمیع حتی درس مکتب را هم به آن حد نخوانده بود، اما گاهی در مساجد، یک ختم قرآن صبح برگزار می کرد، یک ختم قرآن شب. یعنی سمت یک معلم قرآن سنتی را برای فرخ شهر داشت. بعد از انقلاب هم گوسفندانش را فروخت و آمد در فرخ شهر ساکن شد. شما برای آنکه از سابقه پاک و درخشان حاج سمیع در ایام جوانی و میان سالی بیشتر بدانید، باید بروید میان پیرمردان دام دار عشایر این منطقه تا متوجه شوید برای حاج سمیع چقدر احترام قائل اند. تا آنجا که خود من می دانم حاجی حلال همه مشکلات این مردم  بود. چه از بعد مالی چه از ابعاد خانوادگی و… ایام انقلاب هم اگر عکس های آن زمان را نگاه کنید می فهمید که حاج سمیع جلودار اغلب راهپیمایی ها و تظاهرات ها بود. یک بار در زمان ریاست جمهوری رهبر انقلاب که حضرت آقا به فرخ شهر آمده بودند، حاج سمیع خدمت ایشان می رود و وقتی رهبر از حاج سمیع می پرسد که خانواده شما چند شهید تقدیم اسلام کرده اند، حاجی به زیبایی می گوید: ما ۱۱ نفر برای انقلاب اسلامی سرمایه گذاری کردیم! بعدها رهبر انقلاب در یک سخنرانی عمومی عنوان می کنند؛ من در فرخ شهر با پیرمردی روبرو شدم که شهدایش را سرمایه گذاری خود برای انقلاب می دانست. البته ناگفته نماند علاوه بر ۷ شهید خانواده حاج سمیع، این خانواده ۴ شهید دیگر هم تقدیم اسلام کرده اند که از نظر وابستگی خانوادگی، یک پله دورتر از این ۷ شهید هستند».

پس از سخنان برادر رزمنده، با راهنمایی حسین کاووسی به مهمان پذیر رفتیم. حاج سمیع که در گوشه ای نشسته بود، بر خلاف انتظار ما، به راحتی و بدون تکیه بر عصا بلند شد. چین و چروک صورت پیرمرد از آنجا که با نور جبین پیوند خورده بود، حکایت از یک قرن زندگی با عزت داشت. پیرمرد نوری در چهره داشت دیدنی. نور تمام بود حاج سمیع. عجیب نبود که از صلب او چندین لاله سرخ، سرخ تر از لاله های واژگون بیرون تراویده باشد. وقتی حاج سمیع را دیدم، فهمیدم آن شهدا را چنین پدری سزاست. پدر پیری که با گذشت ۱۰۰ سال از عمرش، همچنان از ایستادگی و مقاومت حرف می زند.

 صحبت های حاج سمیع را شاید بتوان نوشت، اما چهره نورانی و قامت استوارش را چگونه بنویسم که فقط باید می بودی و پیرمرد را از نزدیک می دیدی. چه لحنی داشت کلامش و چه برقی داشت دیدگانش. حیفم آمد چیزی از صحبت های پیرمرد کم کنم، حتی بسم الله اولش را. قشنگ ترین بسم الله همه عمرم بود که می شنیدم؛

«بسم الله الرحمن الرحیم. من از چند سال قبل از آنکه رضا خان با کودتای سوم اسفند سر کار بیاید یادم هست، تا قضایای مصدق و مدرس که آن ایام ۱۵ ساله بودم.

 خدمت تان عرض کنم همه هم و غم من در این ۱۰۰ سال زندگی این بوده که خدا را در هیچ کاری فراموش نکنم. گوسفند می چرانم، برای رضای خدا باشد، کار می کنم برای رضای خدا باشد، شهید هم می دهم برای رضای خدا باشد. اگر من پاک زندگی نمی کردم قدرت الله، عبدالله و ولی الله به شهادت نمی رسیدند. نطفه و نان باید پاک باشد تا بشود محصولش را برای اسلام و انقلاب و امام سرمایه گذاری کرد. بعضی ها سرمایه شان پول است، اما سرمایه من شهدایم هستند. همه افتخار من فرزندان شهیدم هستند. داماد شهیدم است. نوه های شهیدم هستند. من از صدقه سر این همه شهید است که آبرویی پیدا کرده ام. از برکت شهادت اینهاست که این همه عمر، بالا بوده سرم. شما اگر این همه راه، قدم رنجه کرده اید، به خاطر من پیرمرد نیست، به خاطر آن شهداست. و الا من کی هستم؟ تا آنجا که عقلم یاری کند و سواد داشته باشم و حافظه ام کمک کند، در خدمت شما هستم».

از حاج سمیع می خواهم از فرزند اولش شهید قدرت الله بگوید؛

«آهان قدرت الله… بچه خوبی بود. با خدا بود. خیلی مهربان بود. هیچ کاری را سر خود انجام نمی داد. اول از من اجازه می گرفت. احترامم را داشت. در کارها با من مشورت می کرد. همیشه وقتی با هم جایی می رفتیم، چند قدم عقب تر از من قدم برمی داشت. مدتی کارمند بانک شده بود. از کارش راضی بودند. هم همکاران و هم مردم. جنگ که شروع شد بنا کرد که؛ بابا! می خواهم بروم جبهه. گفتم: می خواهی مرا تنها بگذاری؟ گفت: پدر جان! مگر نمی دانی دشمن تا کجا جلو آمده؟ اگر جلویش را نگیریم، پس فردا خرم شهر که هیچ، همین فرخ شهر را هم می گیرد. من باید بروم انتقام خون شهدای کشورم را بگیرم. بعد هم رفت جبهه. چند ماه شد تا برگردد. برگشت و از جبهه حرف ها زد؛ پدر جان! اگر بدانی در منطقه، بچه ها چقدر مظلومانه دارند می جنگند، چقدر متواضع و دوست داشتنی اند، خودت هم می آیی جبهه! ناقلا می خواست پای من پیرمرد را هم با ۹۰ سال سن بکشاند جبهه! من که با آن سن و سال کاری از دستم برنمی آمد. بدتر، دست و پا گیر بودم! اما خیلی دوست داشتم مثل بچه هایم با دشمن بجنگم. همین هم شد! یک بار آفتابی شدم آن طرف ها!»

از تعجب مو به بدنم راست شده بود. جبهه کجا؟ پیرمرد ۹۰ ساله کجا؟ یاد کربلا افتادم و «حبیب بن مظاهر». صحابی سالخورده اباعبدالله. الحق که جنگ ما قطعه ای از کربلای حسین (ع) است. از طفل ۶ ماهه رزمنده داشتیم تا حاج یدالله سمیع. اما خداوند مقدر کرده بود حاج یدالله زنده بماند و از حضور رویایی اش در منطقه عملیاتی فاو برای ما ماجراها بگوید؛

«زمستان ۶۴ با عبدالله رفتیم اروند. آن زمان قدرت الله شهید شده بود، اما حتما خوشحال بود که مرا در جبهه می دید. من حتی رمز عملیات فاو را که فکر کنم اسمش والفجر بود (والفجر ۸) یادم هست. این آیه بود: «بسم الله الرحمن الرحیم. لاحول ولا قوه الا بالله العلی العظیم. قاتلوهم حتی لاتکون فتنه. یا فاطمه الزهرا. یا فاطمه الزهرا. یا فاطمه الزهرا». در این عملیات به خاطر دارم کارشناسان جنگی آمریکا شایع کرده بودند ایران در اروند شکست سختی می خورد، ولی یک هفته بعد از عملیات، سران آمریکا گفتند؛ در اروند از بس عراق ضعیف ظاهر شد و ایرانی ها دلیرانه جنگیدند که بعید نیست به جای تحمل تلفات بیشتر حاضر شوند بخش هایی از خاک شان را به ایران بدهند. من خیلی مفتخرم که در همین عملیات پایم به جبهه باز شد. نزدیک ۲ هفته ماندم در اروند. بچه بسیجی ها که مرا با آن سن و سال در اروند می دیدند، خیلی به قول معروف صفا می کردند. شوخی می کردند. روزی یکی شان آمد جلو و گفت: حاج آقا! من عصای شما. هر کجا خواستی بروی، بگو! گفتم: من عصا نمی خواهم. خندید! بعد هم عبدالله یک وسیله جور کرد و مرا بردند عقب. یادش به خیر! عبدالله هم بچه خوبی بود. چقدر دلم الان هوایش را کرده! عبدالله معلم بود. معلم مدرسه خیرآباد که بعدها شد به اسم خودش! من خیلی از عبدالله راضی بودم. در فاو، همه می گفتند؛ حاج سمیع! خوش به حالت. چه پسر خوبی داری. چقدر هوایت را دارد. من حالا افتخار می کنم سرمایه ام برای اسلام اینقدر محبوب بود بین دوستانش. در همان فاو، یک روز آمد و مرا بغل کرد و نزدیک یک ساعت همان بغلم، بنا کرد گریه کردن. گفتم: چرا همچین می کنی؟ گفت: به زودی دلم برایت تنگ می شود بابا! خدایی می لرزید شانه هایش. خیلی دوستم داشت عبدالله».

خبر شهادت اولاد… خبری است که حاج سمیع بارها و بارها شنیده است؛

«وقتی خبر شهادت بچه ها را می شنیدم، هیچ ناراحت نمی شدم. ناراحتی برای وقتی است که فرزند آدم در راهی نادرست بمیرد. خدا به هر کسی لیاقت شهادت نمی دهد. وقتی فرزندان من، داماد من و نوه هایم باعث آبروی من در هر ۲ دنیا شده اند، از چه باید ناراحت باشم؟ فقط یک مقدار فراق شان برای من سخت است که آن هم چند صباح بیشتر نیست. مگر چقدر دراز است این دنیا؟ همه زندگی ما آن طرف است. البته من خیلی هم این فراق را احساس نمی کنم. به خدا گاهی اتفاقاتی در زندگی ام می افتد که مطمئن می شوم هیچ کدام شان مرا فراموش نکرده اند. شهید از آن دنیا هم می تواند هوای پدر مادرش را داشته باشد. دست شهید باز است. این کمک کردن ها اصلا چیزی نیست برای شهید. جز این چیزها، خیلی خواب شهدایم را می بینم. خواب همه شان را. اغلب با هم اند و می بینم شان که در یک جایی شبیه باغ و گلزارند. 

یک بار خواب قدرت الله را دیدم که به من گفت: پدر! مبادا غصه ما را بخورید. باغی را نشانم داد و گفت: ما اینجا راحت راحت ایم. من آنقدر آنها را در لباس های تر و تمیز و در مکان های زیبا می بینم که در همان عالم خواب، از فرط خوشحالی گریه می کنم و با همین گریه ها از خواب بلند می شوم. اینکه آنها در آخرت به قول امام «عند ربهم یرزقون» اند، به خاطر زحماتی است که در این دنیا کشیده اند. مثلا داماد ما حاج غلامرضا آنقدر با معرفت بود که حساب نداشت. خیلی اندیشمند و فکور بود. خدا را شکر، پسرش هم الان همین طور است. خدا اگر غلامرضا را از ما گرفت، به جایش یک گل دیگر به ما داد. حسین در رفتار و کردار مو نمی زند با پدرش. شده عصای دستم. یا مثلا نوه هایم که شهید شدند، سنی نداشتند اما کارهایی می کردند که اصلا به سن شان نمی خورد. این ۳ نوه شهید من همگی از یک دخترم هستند. در همان بچگی سکنات شان مثل آدم بزرگ ها بود. همیشه می گفتند؛ ما باید برویم جبهه تا انتقام خون دایی های مان را بگیریم. عجله داریم، باید برویم. انگار برای شهادت مسابقه گذاشته بودند. هنوز ۴۰ یکی شان نشده، آن دیگری می رفت و هنوز چند ماه از شهادت یکی شان نگذشته، خبر شهادت دیگری را می آوردند. 

هر که در این خانه را زد، خبر شهادت یکی از اولاد مرا آورد… (حاج یدالله گریه می کند) هی خدا! نسیمی بودند که مدتی آمدند در زندگی ما و وزیدند و رفتند. قشنگ آمدند و قشنگ رفتند. می دانی الان دارم حسرت چه را می خورم؟ حسرت اینکه کاش جوان بودم و من هم به این شهدا می پیوستم».

از شهدای خانواده حاج سمیع اما هنوز برنگشته پیکر قدرت الله؛

«خواب قدرت الله را زیاد می بینم. اوایل امید داشتم زنده برگردد یا اسیر شده باشد، اما یک شب خوابم آمد و خبر شهادتش را به من داد و گفت: اینجا که هستیم، همه شهیدیم. همین طوری بهتر است. حیف قدرت الله بود که شهید نشود. پیکرش هم برنگشت، برنگشت! عیبی ندارد. این همه شهید ما پیکرشان برگشت، چه می شود مگر حالا یکی شان معلوم نباشد کجای مرز ایران و عراق آرام گرفته؟! شهید در هر صورت شهید است اما وقتی گمنام می شود، شهادت قشنگ تری است. اینجوری که نمی ماند؛ بالاخره یک روز می بینم پسرم را یا نه؟!»

از دستگیری صدام توسط آمریکایی ها خیلی نمی گذرد. کمتر از چند هفته. از حاج سمیع می پرسم؛ به عنوان پدر ۷ شهید، وقتی صدام را در آن وضع دیدی، چه حسی داشتی؟!

«صدام که دیگر آن برو بیای سابق را نداشت. شده بود یک لاشه متعفن. آنکه صدام را در اوج قدرت و شکوهش شکست داد، همین بچه های ما بودند. همین شهدا. همین بسیجی ها. این شهدای ملت ما بودند که صدام را در اوج کری خواندن هایش به غلط کردن انداختند. صدامی که غربی ها به دام انداختند، در برابر صدامی که بچه های ما در اروند پوزه اش را به خاک مالیدند، مثل مورچه بود در برابر شیر. من از زمان رضا خان توی سیاست ام. ملت ما به رهبری امام خمینی، صدامی را زمین گیر کرد که از طرف همه ابرقدرت ها حمایت می شد. وانگهی! اصلا صدام را چه کسی سر کار آورد؟ چه کشورهایی در جنگ پشت صدام بودند؟! حزب بعث عراق چگونه ساخته شد؟! چه کسی صدام را شیر کرد علیه ایران؟! این همه سلاح شیمیایی را کی به صدام داد؟! آمریکایی ها خودشان نمی فهمند، همه ملت ها را هم هالو فرض کرده اند. خجالت نمی کشند از این همه دروغ. من به عنوان پدر ۷ شهید، معتقدم روز دستگیری اصلی صدام آن روزی بود که خرمشهر آزاد شد. من آن روز خوشحالی ام را کردم!»   

حاج یدالله در جواب پرسش دیگر ما می گوید؛

«معمولا هر ۵ شنبه به گلزار شهدای فرخ شهر می روم. اگر مسئولین شهر برای هر برنامه و مراسمی، اول می آیند سراغ من، همه این احترام ها به خاطر این شهداست و من کوچک ترین کاری که می توانم بکنم رفتن سر مزار اینها و فاتحه خواندن است. به هر حال همه عمر من در همین گلزار شهدا گذشته. سر مزار هر شهیدم که بخواهم نیم ساعت بمانم، تقریبا می شود نصفی از روز ۵ شنبه. من در جوانی گله دار بودم. دام داری هم می کردم. وضعم خدا را صد هزار مرتبه شکر خیلی خوب بود. نه چشم کسی در مال من بود و نه مال کسی در اموال من. محصولات دام داری را اغلب میان مردم محروم تقسیم می کردم. دریغ نداشتم که به خلق الله کمک کنم. این شد که خدا به مال من مدام اضافه می کرد و برکت می داد. من در این ۱۰۰ سال عمر، زیاد غصه دنیا را نخوردم. حرص نزدم. عیب بعضی جوانان امروز این است که به جای کار، به فکر دنیا هستند. درست و خوب و باخدا که کار کنی، دنیا هم روی خود را به آدم نشان می دهد. بدون کار و با تنبلی، دنیا را به آدم نمی دهند. البته کاری که برای رضای خدا نباشد، اصلا سود ندارد. به ظاهر سودی هم داشته باشد، دوام نخواهد داشت و زود از بین می رود».

اما همسر حاج سمیع؟

«چند سال از فوت حاجیه خانم می گذرد. خیلی برایم همسر خوبی بود. خانه را چنان آرام و آماده کرده بود که من راحت می توانستم به کارهای بیرون برسم. حقا شیرزن بود و الکی نق نمی زد. بعد از شهادت هر کدام از بچه ها، آنکه بیش از همه به من دلداری می داد، او بود. او خیلی از من صبورتر بود، اما همیشه می گفت: من زودتر از تو به بچه ها ملحق می شوم. همین هم شد. کلا معتقدم نسبت به زمان مرگش، مرگ آگاهی داشت. آن روزی که رفت، کار نکرده ای در این دنیا نداشت».

حاج سمیع در ادامه حرف هایش اشاره می کند به حجت الاسلام عیسی توسلی، امام جمعه شهید فرخ شهر؛

«خدا شاد کند روح شهید توسلی را. اینکه من موفق شدم مسجد جامع را درست کنم، با تشویق ایشان بود. حاج عیسی بود که به همه ما اهمیت داشتن مسجد جامع را برای شهر متذکر می شد. خیلی از جوانان فرخ شهر را شهید توسلی اهل اسلام و انقلاب کرد. جوانانی را جذب مسجد کرد که سر به راه کردن شان بسیار سخت بود. خانه به خانه راه می افتاد و با این جوانان حرف می زد. عجیب حوصله داشت برای این کارها. جوانان فرخ شهر پروانه وار گردش می چرخیدند».

برادر رزمنده ای در تکمیل سخنان حاج سمیع می گوید؛

«شهید توسلی برای بازدید از جبهه های غرب روانه آن نواحی بود که توسط منافقین به شهادت رسید.  شما خودت این عکس را نگاه کن! سعی کن بفهمی چه حالی داشت، چه معنویتی داشت، چه صفایی داشت. رهبر که آن زمان رئیس جمهور بود به مناسبت شهادت شهید توسلی پیامی داد که یک جمله اش هنوز در خاطرم هست؛ «سلام و درود خدا به روان آن امام جمعه شهید باد که بلیغ ترین خطبه ها را با خون خود نگاشت». حاج سمیع و شهید توسلی خیلی با هم مانوس بودند. فرزندان حاج سمیع زودتر از شهید توسلی به شهادت رسیده بودند و برای همین حاج عیسی احترام ویژه ای برای حاج سمیع قائل بود و در هر برنامه ای حاج سمیع را مقدم می داشت. مسجد جامع فرخ شهر محصول همکاری و همدلی حاج سمیع با شهید توسلی بود که گنجایش بیش از ۵۰۰ نفر را دارد و به نسبت خودش مسجد خوب و مجهزی است. (در حین صحبت های برادر رزمنده درباره امام جمعه شهید فرخ شهر، حاج سمیع بنا می کند گریه کردن) حاج سمیع برای فرزندانش جز یک بار، اصلا گریه و زاری بلند نکرد، اما هر وقت اسم حاج عیسی می آید، به هم می ریزد. حاج یدالله زمانی ۲ تا از فرزندانش مفقود بودند که البته هنوز هم یکی شان یعنی قدرت الله مفقود است. یعنی ۲ شهید اول خانه ایشان تا چند وقت پیکر هیچ کدام شان برنگشته بود. یک روز چند تا از مفقودین را که پیکرشان پیدا شده بود، آوردند گلزار شهدای فرخ شهر. من یک دفعه دیدم حاج سمیع زد زیر گریه که؛ خدایا! لااقل یکی از شهدای مرا به من برگردان که بیایم اینجا و کنار مزارشان آرام بگیرم. خیلی نگذشت که خبر آوردند پیکر ولی لله پیدا شده. ولی الله را آوردند. من فکر می کردم روز خاکسپاری، حاج سمیع بنا می کند اشک ریختن، اما خدا شاهد است آن روز حاجی حتی یک قطره هم گریه نکرد. حتی خیلی خوشحال بود! خیلی آرام بود! و فقط خدا را شکر می کرد که به دعایش گوش داده. آن روز حاج عیسی متوجه حالات حاج سمیع شد و سعه صدر و تحمل معنی دار حاجی را ستود. یک روز حاج عیسی از حاج سمیع پرسید؛ چرا روز خاکسپاری ولی الله گریه نکردی؟ حاج سمیع گفت: اتفاقا خیلی بغض داشتم، خیلی اشک داشتم، اما دوست نداشتم دشمن با دیدن گریه های من خوشحال شود. این بود که از خدا خواستم به هیچ کدام از اشک هایم اجازه بیرون آمدن ندهد! خدا هم به خواسته ام گوش داد».

حاج سمیع اما اشک هایش را که برای حاج عیسی جاری شده بود، پاک می کند و اشاره می کند به یک قرآن قدیمی روی طاقچه؛

«من و این قرآن، یک قرن است که با هم ایم. مثل ۲ دوست صمیمی! سابق بر این، روزی ۱۰ جزء قرآن می خواندم، اما الان بیشتر از ۴ جزء نمی توانم. قرآن به وقت آدم برکت می دهد. زمان چوپانی می دیدم این برکت را عینا. مثلا خیلی ها می گویند؛ اگر جمعه برویم نماز جمعه، وقت مان برای فلان کار گرفته می شود! من اما تا به حال نماز جمعه ام ترک نشده و به همه کارهایم هم رسیده ام».

حسین نوه دختری حاج سمیع، فرزند سردار شهید غلامرضا کاووسی است؛

«حاج غلام فرمانده گردان یازهرا (س) بود. مهم ترین نکته درباره زندگی پدرم همان است که در وصیت نامه اش نوشت: «راه حق سختی ها دارد و سختی ها را عاشقان به جان می خرند». پدرم از آنجا که خود عاشق بود، سختی ها را به جان می خرید و پای دین حاضر به معامله با دشمن نبود. البته عموی من هم جزء شهداست. کلا مهم ترین عضو خانواده ما شهادت است و شهید. شهادت سعادت است، ما اما عادت کرده ایم به این سعادت. عموعلی مداح اهل بیت بود و محرم های فرخ شهر هنوز هم با نوحه های باقی مانده از او محزون می شود. در مورد ۳ پسرخاله شهیدم یعنی حمید، سعید و بهرام زاهدی باید بگویم حمید خطاط بود و دستی هم در نقاشی داشت. از حمید اهل هنر جمله زیبایی هست که می گوید؛ «زندگی برای دنیا پرستان زیباست، اما برای مردان خدا و آنان که ادعای مسلمانی دارند یک آزمایش است». سعید دیگر نوه شهید حاج آقاست که ۱۴ آبان ۶۱ در موسیان شهید شد. بهرام هم ۸ آذر در محور دهلاویه بستان به شهادت رسید».

برادر رزمنده ای از همرزمان شهید کاووسی از نحوه آشنایی خود با حاج غلام می گوید؛

«با حاج غلام توی راهپیمایی های پیش از انقلاب آشنا شدم. سال ۵۶ و به خصوص سال ۵۷ که در مساجد شهر عمدتا با هم بودیم. بعد از انقلاب، حاج غلام رفت سپاه و پاسدار شد و همه وقتش در جنگ گذشت. مرخصی هم که می آمد، می رفت پایگاه بسیج و رتق و فتق امور اعزام. من با حاج غلام خیلی دیر آشنا شدم اما خیلی زود از دستش دادم. از ایام منتهی به انقلاب یادم هست که در مبارزه با ضد انقلابی و افکار منحط، یک چهار محال بختیاری بود و یک حاج غلام. آن زمان در چهار محال، ضد انقلاب جو بدی علیه بچه مسلمان ها درست کرده بود. بر اساس اسناد موجود حاج غلام قهرمان مبارزه با این جریان بود، آنقدر که بارها و بارها توسط منافقین تهدید شد. چند بار هم کار به درگیری فیزیکی رسید. تصور گروهک ها این بود که سازماندهی نیروهای انقلابی با حاج غلام است و البته درست فکر می کردند! حاج غلام ۲ محور داشت در راه این سازماندهی. یکی مسجد و یکی بسیج. بسیج فرخ شهر هنوز هم دارد نان حاج غلام را می خورد. حاج غلام خانواده خوبی داشت. پدرش از معتمدین شهر بود و فردی معتقد و باسواد. حاج غلام البته پدربزرگ مبارزی هم داشت. خانه پدربزرگ حاج غلام محل اجتماع مردم فرخ شهر بود، چه قبل انقلاب، چه زمان جنگ. معلوم است که حاج غلام با این نیای آگاه و متعهد، چه پرورش اصیلی پیدا می کرد. او میان اخلاق اسلامی و روحیات انقلابی پیوند زده بود و شعارهایش سطحی نبود. اخلاص داشت و به شدت ساده زیست بود. خانه اش فقط ۱۵۰ متر داشت. در شهرهایی مثل فرخ شهر اغلب خانه ها مساحتی نزدیک به ۳۰۰ متر دارند با حیاطی بزرگ، اما حاج غلام با اینکه از نظر مالی متمکن بود، رفت توی یک منزل محقر زندگی کرد. الان آن خانه شده محل بسیج خواهران فرخ شهر. خانه ای کوچک که مساحت معنویتش خیلی بیشتر از ۱۵۰ متر است. خدا حتی به خانه مردان نیک روزگار هم برکت می دهد. خانه شهید کاووسی با خانه پدری من کمتر از ۵۰ متر فاصله داشت. (بغض می کند و می زند زیر گریه) یادش به خیر! یک بار توی کوچه حاج غلام را دیدم. بهش گفتم: کجا می روی؟ گفت: نفت مان تمام شده، دارم می روم نفت پیدا کنم. زن و بچه دارند یخ می زنند از سرما. حالا حاج غلام برای خودش فرمانده گردان بودها! یه جورایی شناخته شده ترین جوان فرخ شهر بود به لحاظ موقعیت شغلی و چه و چه. این حسین آقا هم تازه به دنیا آمده بود. اما چرا نفت شان تمام شده بود؟ من می دانم! هر وقت نفت زیادی در خانه داشتند، می رفت می داد به مستمندان شهر. آنقدر به آنها نفت می داد تا زن و بچه خودش در سرما بمانند. این است انقلابی ما. این است شهید ما. این است سپاهی ما. و الا شعار را که همه بلدند بدهند. خلاصه! به حاج غلام گفتم: برو از بچه های فلان صندوق انصار نفت بگیر. اصلا کارشان رسیدگی به خانواده رزمنده هاست. حالا حاج غلام خودش فرمانده بسیج فرخ شهر بود! جواب داد؛ من از آن صندوق نفت نمی گیرم. شاید بسیجی های دیگر از زن و بچه من محتاج تر باشند. به او گفتم: پس می خواهی چه کار کنی؟ گفت: می روم از مغازه ای، دکانی، جایی، برای همین امشب نفت پیدا می کنم، فردا هم خدا بزرگ است، پس فردا هم که عازم جبهه هستم و خانه و خانواده را باید بسپارم به خدا! بعد دستی زد به شانه ام و گفت: خدا از صندوق انصار فرخ شهر خیلی بزرگ تر است و بلد است خودش گرم کند فضای خانه ام را! به خدا عارف بود حاج غلام! الان این چیزها بیشتر شبیه افسانه است. و خیلی هم خریدار ندارد این حرف ها! تا از این حرف ها می زنی، کلی حدیث و آیه برایت می آورند در لزوم رسیدگی به زن و بچه! اول از طرف سپاه، بعد از طرف بسیج، به حاج غلام ماشین دادند، اما نگرفت! همیشه پیاده می آمد مسجد، چه از خانه و چه از محل کار. از ماشین بیت المال فقط وقت هایی استفاده می کرد که بچه های سپاه و بسیج هم بودند و جایی می خواستند بروند که ماشین نبود. از خودش یک ژیان مدل ۵۷ داشت که یه جورایی شده بود ماشین بیت المال. بیشتر دست سپاه و بسیج بود، تا خودش! الان طرف ۲ تا شعار انقلابی می دهد و ۲ تا راهپیمایی می آید، خودش را طلبکار می داند از انقلاب! در جبهه، حاج غلام فرمانده گروهان بود. بعدا شد معاون گردان. بعد هم فرمانده گردان. به حاج غلام هر وقت لباس فرماندهی دادند، نگرفت. نوعا لباس هایی که به ایشان می دادند، می داد به بچه های تدارکات و بهشان می گفت: این لباس را بده به فلان رزمنده، آن یکی را بده به بهمانی، وضع لباس های شان اصلا خوب نیست! می مرد برای بسیجی ها. خودش معمولی ترین لباس را می پوشید، لباس نو را می داد بچه های ملت. هنگام غذا می ایستاد بالای سر آشپز و تا مطمئن نمی شد که غذا به همه رسیده، لب به غذا نمی زد. در جبهه، یک بار هم به یاد ندارم شهید کاووسی نفر آخر غذا خوردن نباشد. به خدا یک بار هم به خاطر ندارم! اما خوب یادم هست که کوچک ترین ساک جبهه، برای ایشان بود. کمترین و ساده ترین لباس ها. حاج غلام تا زمانی که سپاه بود، هیچ چیز از سپاه نخواست. بهش پیشنهاد رسمی دادند که فرمانده سپاه استان شود، اما قبول نکرد. گفت: دوست دارم بسیجی باقی بمانم. ما الان چند تا نماینده مجلس داریم که این جورند؟! بعضی ها برای یک صندلی  بزرگ تر، حاضرند به جنگ انقلاب بروند! همین حاج غلام نماز شبش در جبهه ترک نمی شد. من نشانی شان را می دهم؛ برو یکی یکی از هم رزمانش بپرس!

حاج غلام در شاخ شمیران، عملیات والفجر ۱۰ زمستان ۶۶ شهید شد. در منطقه سر پل ذهاب با چند تا از بچه ها از چادر فرماندهی رفتند شناسایی و برگردند. من در سنگر نشسته بودم و بقیه بچه های کادر گردان خواب بودند که حاج غلام و بچه های شناسایی برگشتند. آن منطقه به خاطر چینش خاص کوه ها، اصلا امنیت نداشت. شهید کاووسی آمد و به من گفت: چرا برای اردوگاه، بچه های بیشتری را نگهبان نگذاشتی؟ گفتم: حالا الان ساعت یک و نیم شب است و همه خوابیده اند. نگهبان بماند برای فردا. دیدم رفت وضو گرفت و گفت: برو یک چای درست کن بخوریم! ایستاد برای نماز شب. بعد با هم چای خوردیم. من چشمانم سنگین شده بود، اما آن شب نمی دانم چرا بدخواب شده بودم. تا دم صبح، هر بار که از خواب بلند شدم، دیدم ایشان بیدار است. یا دارد نماز می خواند یا مراقب است که اگر اتفاقی افتاد، یکی بیدار باشد. حالا من پیک گردان بودم و حاج غلام فرمانده! همان شب، یکی از دفعاتی که از خواب پریدم، رفتم و با حاج غلام شروع کردم حرف زدن و شوخی کردن! گفتم: حاج غلام! من می خواهم توی این عملیات شهید شوم! جواب داد؛ اما من می خواهم آنقدر زنده بمانم و توی جنگ باشم که فقط چند روز مانده به پایان جنگ شهید شوم! بعد گفت: دوست دارم همه جنگ را باشم، اما بعد از جنگ را اصلا نبینم! همین که خواست جنگ تمام شود، خدا خودش لطف کند و مرا شهید کند! دوباره گفت: تو خبر از روزگار بعد از جنگ نداری! بعد جنگ، خیلی سخت می شود زندگی کردن و مسلمان ماندن و توی این راه تا آخرش ایستادگی کردن! به بهانه زندگی، خیلی ها دست از آرمان ها و جبهه و جنگ می کشند! (اشک های برادر مهری دوباره جاری می شود) همین هم شد! خودت برو ببین حاج غلام چه روزی به شهادت رسید. چند وقت قبل از قطعنامه! خوش به حالش! رفت و ندید روزگار بعد از جنگ را! پس دیگر به چه چیز می گویند مرگ آگاهی؟! شما با کسی که خیلی دوستش داری، چه جوری حرف می زنی؟ حاج غلام موقع نماز، آنقدر عاشقانه با خدا حرف می زد که نمی شد نگاهش نکنی! اون شب، خواب مرا، نماز شب زیبای شهید غلامرضا کاووسی آشفته کرد! یعنی یه نماز می گم، یه نماز می شنوی! یه شهید می گم، یه شهید می شنوی!»

حسین کاووسی: یه بابا می گم، یه بابا می شنوی…

نکاتی کوتاه از زندگی مرحوم حاج یدالله سمیع/ یک قرن زندگی قرآنی

حاج سمیع که زمان جوانی، گله دار و دامدار بود، به شدت رعایت حلال و حرام را می کرد. روغنی که می آورد، همه شهادت می دادند ناب ناب است و هیچ دخل و تصرفی ندارد. حاج سمیع ماه رمضان به کل کارش را رها می کرد و به کمک دیگر روزه داران، روزی ۲ بار در جلسات صبح و عصر مسجد، ختم قرآن می گرفت. مجری اکثر ادعیه های ماه رمضان در مساجد فرخ شهر، حاج سمیع بود که بر ادعیه های جوشن کبیر و جوشن صغیر و افتتاح و دعای سحر تسلط داشت. از بچه برادرهای حاج سمیع، چهار شهید تقدیم اسلام شده اند که با این حساب می توان عدد شهدای نزدیک این خانواده را از ۷ به ۱۱ ارتقا داد. عمر حاج سمیع که سال پیش به رحمت خدا پیوست، قطعا از عدد ۱۰۵ سال بیشتر است، چرا که زمان رضا خان، معمولا شناسنامه ها را چند سال بعد از تولد بچه ها می گرفتند. آنطور که حاج سمیع به یاد دارد، شناسنامه اش در ۶ یا ۷ سالگی گرفته شد. راز این زندگی دور و دراز، یکی به دلیل نوع خاص تغذیه حاج یدالله بود که همواره از منابع طبیعی/ لبنی مثل شیر و ماست و سبزیجات استفاده می کرد و یکی هم عدم تعلق خاطرش به دنیا، در عین کار مداوم. از شهری و روستایی تا عشایر، هنوز هم حاج سمیع محبوب همگان است. رمز این علاقه به نوع سلوک حاج سمیع برمی گردد. حاج یدالله همواره با وضو بود و معروف است که برای وضو گرفتن، گاهی با تبر و چکش به جان یخ های منجمد بام ایران می افتاد، به این امید که یخ ها آب شوند. آن ایام پاییز و زمستان شهر کرد، اغلب شاهد دمای هوای منهای ۴۰ درجه بود. حاج یدالله تا آخر عمر، روزانه فقط ۴ ساعت خواب شبانه داشت و نیم ساعت خواب قیلوله. بسیار مراقب نماز شب بود. حاج سمیع اصلا از قرص و دارو استفاده نمی کرد و هرگز دچار بیماری های روزمره نشد. حافظه حاج سمیع اما زبانزد مردمان فرخ شهر بود. کافی بود برای پیرمرد، چیزی از دوران قدیم می گفتی، تا او با ریز جزئیات، همه را برایت مو به مو شرح دهد. خمس و زکاتش اصلا ترک نشد و همیشه وجوهات را سر وقت می داد. او به دلیل امانت داری، شده بود واسطه انتقال وجوهات از مردم به مراجع. یار امین امام جمعه شهید فرخ شهر بود و مشکل گشای کار مردم. قبل از انقلاب به دلیل سیاست «اصلاحات ارضی» بسیاری از زمین های حاج سمیع به یغما رفت، اما حاج سمیع در جواب عمال شاه می گفت: «زمین مرا گرفتید، اما دین مرا نمی توانید بگیرید». حاج سمیع تا پایان عمر، همیشه مهربان بود و هرگز دچار عوارض پیری نظیر کم حوصلگی و گوشه گیری نشد. این پیر با خدا، در دیار زیبای «لاله های واژگون»، لاله هایی ساخت که عمرشان دست خدا و خون خدا بود، نه آمد و شد بهار. یادش به خیر! آخر گفت و گو از حاج سمیع پرسیدم؛ «شما این همه شهید تقدیم انقلاب اسلامی کردی…» آمد وسط سئوالم که؛ خونی اگه شیرین تره، خون حسینه! بعد گریه کرد و گفت: من کربلا را می دانم! من روضه های قدیمی شنیده ام از کربلا! ۷ شهید من، همه با هم، اندازه علی اکبر امام حسین (ع) قطعه قطعه نشده اند!

^{تا اواسط دهه ی 1360 ه ش/1402ه ق/1981م  ،هنوز وقتی از فراز تپّه - کوه نسبتا مرتفع «قلاغارک(قلعه غارت)» به شهر «فرخ شهر (قهفرخ)» دروازه ی شمالی استان «چهارمحال و بختیاری» آرمیده در کنار دشتی سرسبز، نگاه می کردی ،درست در میانه ی بافت مسکونی اش مجموعه ایی سرسبز با درختانی بلند نظرت را جلب می کرد ،که دوست داشتی بدانی آن جا کجاست؟}

^{با گذر از  تقاطع «گاراژ(میدان معّلم امروزین)»،خیابان «شاهپور(امام کنونی ) »و پس از عبور از میدان «فلکه (انقلاب فعلی) » ، خیابان های«پهلوی(شهدا امروز) »و خیابان«حسین جوان بخت(بیست و دوّم بهمن فعلی)» واردمیدانکی می شدی که در سمت جنوب آن «کاخ قلعه ی بی بی آغا بیگم بختیاری( حوزه ی مقاومت بسیج امام حسین(ع) فرخ شهرامروزین)»و در جهت مشرقش عمارت  سابق «شهرداری » واقع بودند. در همین حال از طرف شمال صدای وصف طبیعت از سوی پرندگان گوناگون به خصوص کلاغ ها ی لانه گزیده در میان انبوه شاخه های درختان سربرآسمان سوده ی چنار ، سپیدار ودیگر درختان زینتی و مثمر باغی مصفّا پناه گرفته در میان دیوارهای خشت و گلی بلند ،که گذشت روزگار و بی توجّهی مفرط سرشان را ساییده ودچار خرابی کرده بود همه ی حواست را به خود جلب می کردتا بفهمی آنجا به قول مردم با صفای محل مجموعه بنای« مدرسه درختی» یا به گواهی تابلو اش دبستان «سنایی  شماره ی 37»است.}

^{در سمت غربی  این باغ پنج هزار و دویست وسی و پنج متر مربعی در چوبی بسیار بزرگی با کوبه هایی بزرگ والبتّه با ادب کامل نشات گرفته از فرهنگ توجّه به مراجعین پشت در، در دونوع زنانه و مردانه اگرچه رنگ و رو رفته امّا هم چنان استوار وباوقار راه ورودرا عیان می ساخت.}

^{با گذر از در و هشتی پشت آن،وارد محوطه ی مجموعه که می گردیدی در سمت راستت باغی چشم نوازوباروح قرار داشت که به شیوه ی باغ های کهن «ایرانی» دارای خیابان کشی های اصلی و فرعی بود.}

^{آب  قنات «بُروی»با شتابی فراوان و صدایی جان بخش که در  دو طرف نهر بزرگش انواع درختان سر به فلک کشیده خودنمایی می کردند درست از وسط باغ می گذشت، تابعد از مشروب کردن اشجار کهن سالش به عنوان شریان اصلی زندگی مردم و بسیاری از باغات نزدیک «فرخ شهر(قهفرخ)» به سفرحیات بخش همیشگی چند صد ساله ی  خویش در سرتاسر آبادی ادامه دهد خود حکایت گر زیبایی های خاصی بود که پاکی ، زلالی  و طراوت بخشیش باید دیده می شد تا شنیده .}

^{یادش به خیر باد ندای پرطنین همیشگی مدیران و معاونین دبستان که اوّلین تذّکرشان دراوّلین روز مهرماه ،روزبازگشایی مدارس، « نزدیک جوی آب نشوید» بیان گر پرآبی و شتاب آب این قنات برای جلابخشیدن به کام تشنگان بود.}

 ^{خیابان روبه روی در بزرگ ورودی  آن، به عمارتی با هفتصدوسی و پنج متر مربع زیربنا در میانه اش زیبا و کهن سال ،با ملات خشت وگل و رویه ی  آجری واگرچه رنگ و رو رفته، امّا  پابرجا وبر قرار می رساندت. بنایی چهار ایوانی ،با چهارپلّه کرسی بلندتر از حیاط  از دوسمت شمال و جنوب برای دسترسی که با ،اتاق های طاق ضربی پنج دری قرینه اش به  واردین خوش آمد می گفت.}

^{نگهداری سقف کاربندی و کلاف کوبی شده ی ایوان  ها برعهده ی  بیست و شش عدد ستون چوبی زیبا با رویه و سرستون های تزئیینی گچی گذاشته شده بود تا اتاق ها ی با سقف های بلند عمارت راکه با درهای چوبی  منبت کاری  وفلز کوبی تزیین شده( و در انتهای بعضی از آنها پستوهایی برای نگهداری اشیا غیر ضرور و ضروری تعبیه  شده بود) از نفوذ باران های چپ پاییزی و آفتاب تند تابستانی در امان بدارند.}

^{از هنگام احداث این مجموعه توسط «اسفندیارخان سرداراسعد اوّل بختیاری»در اواخر دوره ی «قاجاریه » جهت اقامت ونیز بهره مندی به عنوان بنای حکومتی ، حوادث تلخ و شیرین فراوانی در آن اتّفاق افتاده بودند که از آن جمله اقامت «ثریا اسفندیاری بختیاری» همسر دوّم «پهلوی دوّم» در روزگار کودکی تا نوجوانی در آن قابل ذکر می باشند.}

^{با این همه پس از افول قدرت خوانین «بختیاری» این بنا از سوی ایشان ترک و استفاده ی چندانی از آن به عمل آورده نمی شد که همین موضوع باعث شد تا این مجموعه که به عنوان قلعه ی« عبدالکریم خان سالار ارفع بختیاری (عبدالکریم خان سرداریان)» شناخته می شد درسال 1324ه ش/1365ه ق/1945م با هدایت کدخدای وقت «آقا حسین جوان بخت قهفرخی» وهمراهی دیگرخیّرین ،معتمدین  ومردم محل از ورثه ی مالک به مبلغ هفت هزار تومان قیمت گذاری وخریداری شده و هزینه  ی مربوطه ، با گذاشتن یک ریال مالیات مستقیم محلّی بر روی کوپن های بیست ریالی دولتی قند و شکر جیره بندی شده درهنگامه ی  «جنگ جهانی دوّم» ،تامین و به نماینده ی اداره ی« فرهنگ چهارمحال و بختیاری »در «قهفرخ(فرخ شهر)» روان شاد« ابراهیم فرهنگ ( دبیراجلال) » تحویل گردد ،تا با انتقال دبستان «سنایی شماره ی 37فرخ شهر(قهفرخ)» [ و بعدهاصرفا « دبستان سنایی فرخ شهر(قهفرخ)»] به آن  که دیر زمانی بود درعمارت  فرسوده ی وقفی مرحوم «حاج علی مدنی قهفرخی» وبه جای دبستان ملّی «سعادت قهفرخ » راه اندازی شده بودفعّالیّت نماید.}

^{اطراف اضلاع شمالی و جنوبی این مجموعه  تا نزدیکی دیوارها ،زمینی مسطح قرارداشت  که از بخش شمالی آن در آخر سال تحصیلی برای برگزاری امتحانات نهایی  شاگردان این مدرسه و دیگرمدارس شهر و از زمین جنوبی برای بازی  های گروهی در ساعات ورزش بهره گرفته می شد.}

^{در واقع اینجا گوشه ایی از باغ بهشتی مثال کوچکی بود که بهشت یانش سال ها بود آموزگاران خوب فرشتگان خردسال نوآموزاین شهر شده بودندوهمین صفات ارزنده و پیوندهای ناگسستنی با طبیعتش بی شک باعث می شد تا در طی دهه های متمادی اولیای شاگردان به خاطر با صفا بودن این مجموعه فرزندانشان را به اصراردر این مدرسه ثبت نام نمایند،تا آنان باحضوردر قطعه  ای از بهشت وی زمین آموزش ببینند و پرورش یابند.}

^{از سال1356ه ش/1398ه ق/1977م دانش آموزان دبستان «سنایی » از این مکان به «دبستان آصف [ قهفرخی]» انتقال  یافته  و ساختار آموزشی  - اداری آن به محل فعلی دبستان « شهید عبدالله سمیع قهفرخی» منتقل شد تا فضای «مدرسه درختی » به دبیرستان «دخترانه ی  پروین اعتصامی» که به تازگی از دبیرستان پسرانه ی « دانش» منتزع  و از سال 1360 ه ش/1402ه ق/1981م با عنوان «شهید مظلوم آیت الله دکتر [سیّد محمّد حسینی] بهشتی(در عرف محل دبیرستان شهید مظلوم)» معرفی گردید ،اختصاص یابد. اگرچه به مرور ایّام فضای معماری تاریخی آن در اثر عدم توجّه و رسیدگی مفرط مستهلک و در اثر ندانم کاری از میان برده شد و به جای آن همه درختان مصّفا و عمارت زیبا،حیاطی آسفالته وابنیه ایی بی روح ساخته شد، تا از آن همه زیبا یی که شاهد و ناظر شور آفرینی ها، مراسم، مسابقات ،آزمون ها و بسیاری دیگر از فعّالیّت های آموزشی و پرورشی بودند تنها عکسی و خاطراتی به یادگار ماند و بس ..............}

^{رسول نوروزیان قهفرخی در بهمن ماه 1363 در خانواده مذهبی در فرخ شهر دیده به جهان گشود .آموزش های ابتدائی را در دبستان شهدای این شهر با موفقیت پشت سرگذاشت و سال اول و دوم دبیرستان را در غیر انتفاعی  المهدی فرخ شهر و سال سوم و پیش دانشگاهی را در رازی و رهبر شهرکرد با موفقیت پشت سرگذاشت. نامبرده که هم اکنون دانشجوی سال آخر رشته مهندسی برق – الکترونیک دانشگاه شهرکرد می باشد که در سال نوآوری و شکوفائی موفق به کسب دو مدال نقره از مسابقات جهانی اختراعات ژنو در سال 2008 گردید.}

^{گوشه ای از افتخارات :}

^{1-      ارائه و پذیرش مقاله با عنوان  « اولین گام در گرفتن جایزه نوبل فیزیک » از علوم آکادمی فیزیک لهستان}

^{2-      ابداع سیستم تحلیلگر تلسکوپ ها و عدسی های نوری – ثبت 100608}

^{3-      طراحی و ساخت سپر ایرودینامیکی سه کاره محافظتی اتومبیل – برگزیده جشنواره جوان خوارزمی}

^{4-      اختراع سیستم هوشمند هدایتگر موشک های زمین به زمین – ثبت 100609}

^{5-      برگزیده دو دوره مسابقات رباتیک و ربوکاپ کشور در سال 84 و 85}

^{6-      کسب عنوان شرکت کننده برتر در ششمین نمایشگاه اختراعات و دستاوردهای پژوهشی وزارت علومو دریافت لوح و نشان زرین از سومین فن بازار ملی ایران}

^{7-      ارائه و پذیرش مقاله با عنوان کاربرد میکروکنترولر و ایده های جدید مرتبط با آن به پنجمین همایش فنی و مهندسی باشگاه پزوهشگران جوان کشور}

^{8-      ابداع سیستم رطوبت سنج خاک به روش TDR برای اولین بار در کشور – ثبت}

^{9-      اختراع سیستم هوشمند میکروب کش تن ماهی و کنسروها – ثبت}

^{10-   اختراع سیستم هوشمد قالب سازی عینک و استخوان به کمک لیزر- دریافت مدال نقره از مسابقات جهانی اختراعات سوئیس}

^{11-   طراحی و ساخت دستگاه جذب و بازیافت دود و مواد زائد شیمیائی حاصل کارکرد خودروهای دیزلی و کارخانجات به دوده صنعتی و جوهر پرینتر با خلوص  کربن فعال  %9/98 و دریافت مدال نقره در مسابقات جهانی اختراعات سوئیس .}

^{12-   طراحی و ساخت ابزار سنجش سیستمهای تفاضلی خطی و غیرخطی به روش نوین LVDT – ثبت}

^{13-   پذیرش از کنفرانس جهانی برق – الکترونیک انگلستان و حضور به عنوان سفیر علمی جمهوری اسلامی ایران و چاپ مقاله ISI از 28 اگوست تا 4 سپتامبر 200}

^{آقای نوروزیان در حال حاضر مشغول به تکمیل ساخت 2 اختراع زیر که در زمینه مهندسی پزشکی و کاربردی در بیمارستان ها می باشد :}

^{1-      دستگاه هوشمند تشخیص میزان فشار- گلوکز- پروتئین- باکتری های و ویروس های موجود در مایع مغزی نخاع برای اولین بار در جهان بصورت غیر تماسی.}

^{2-  دستگاه هوشمند رگ یاب بدن .}

^{درسال 1392اختراع وی بعنوان فناوری جدید وپیشرفته زیست محیطی درعرصه بین الملی در ثبت جهانی اختراعات درامریکا به نام جمهوری اسلامی ایران داشته است.}

^{دكتر مهران جوانبخت}

^{دکتر مهران جوانبخت در سال 1353 در فرخ شهر به دنیا آمده و تحصیلات خود را در مقاطع دبستان (شهید سمیع)، راهنمایی (شهید طالقانی) و دبیرستان (شهید صالحی) در این شهر به پایان رسانده است. ایشان به دلیل علاقه و تشویق معلم های خود در سال 1371 تحصیلات خود را در رشته شیمی محض در دانشگاه گیلان ادامه دادند و به دلیل ذوق، استعداد و پشتکار خود در سال 1375به عنوان دانشجوی نمونه دانشگاه گیلان و نفر سوم  المپیاد دانشجویی کشور انتخاب شدند و مدرک خود را در مقطع کارشناسی اخذ نمودند. در همین سال ایشان موفق شدند با کسب رتبه سوم کنکور کارشناسی ارشد تحصیلات خود را در رشته شیمی تجزیه در دانشگاه تهران ادامه دهند. ایشان در سال 1378 با ارائه دو مقاله در زمینه طراحی و ساخت حسگرهای شیمیایی در ژورنالهای معتبر آمریکا و هلند از رساله خود دفاع نمودند و در همین سال با کسب رتبه اول در آزمون دکتری شیمی دانشگاه تربیت مدرس پذیرفته شدند و رساله دکتری خود را زیر نظر آقای دکتر شمسی پور استاد برگزیده جهان اسلام شروع نمودند. چاپ و انتشار 14 مقاله در ژورنالهای معتبر بین المللی و 12 مقاله در مجامع علمی ملی بخشی از فعالیت نامبرده در طول چهار سال دوره دکتری است. ایشان در سال 1382 از رساله دکتری خود در زمینه طراحی و ساخت حسگرهای پیشرفته یون-گزین برای اندازه گیری برخی از یون های سمی و آمینو اسیدها با درجه عالی دفاع نمودند و به عنوان استادیار گروه شیمی دانشگاه پیام نور مشغول به کار شدند. دکتر مهران جوانبخت از سال 1385 تاکنون نیز به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر مشغول به تدریس و تحقیق می باشند.}

^{برخی از فعالیت ها و موفقیت ها:}

• ^{تالیف دو کتاب، با عنوان های "طیف بینی مادون قرمز: اصول و کاربرد"، انتشارات دانشگاه تهران و "الکتروشیمی صنعتی"، انتشارات دانشگاه پیام نور.}
• ^{راهنمایی و مشاوره 15پایان نامه دانشجوی کارشناسی ارشد و دکتری از دانشگاه های امیرکبیر، تربیت معلم، پیام نور و دانشگاه آزاد اسلامی}
• ^{چاپ بیش از 30 مقاله در ژورنالهای معتبر بین المللی ISI در کشورهای آمریکا، هلند، ژاپن و کره جنوبی}
• ^{ارائه 27 مقاله در کنفرانس های بین المللی در کشورهای کانادا، ایتالیا، سنگاپور و امارات متحده عربی در زمینه کاربرد پلیمرها در جداسازی و اندازه گیری های محیط زیستی و دارویی}
• ^{ارائه 30 مقاله در کنفرانس های ملی}
• ^{داور 4 ژورنال تخصصی بین المللی}
• ^{دارنده برترین مقاله (Top Paper) ایرانی در شاخه مهندسی از نظر تعداد ارجاعات در طی 10 سال گذشته ( براساس گزارش موسسه بین المللی اطلاعات علمی   (ISI}
• ^{دریافت لوح تقدیر به عنوان پ‍‍ژوهشگر برگزيده وزارت علوم، تحقيقات و فناوري (سال 1383)}
• ^{دانشمند بین المللی پراستناد در رشته مهندسی بر اساس موسسه بین المللی اطلاعات علمی (ISI) (از سال 1386 تاکنون)}
• ^{دریافت لوح تقدیر به عنوان جوانترین دانشمند بین المللی ایرانی در سال 1387}
• ^{دریافت لوح تقدیر به عنوان چهره نوآور و علمی در اولین جشن نکوداشت چهره های نوآور شهر تهران (مرداد 1387)}

^{برخی از طرحهاي انجام شده:}

• ^{طرح اندازه گيري و شناسايي گازهاي خوراك پتروشيمي مارون برای اولین بار در کشور (روزنامه های جمهوری اسلامی و ابرار اقتصادی، پنج شنبه 5 مهر 1380).}
• ^{طرح اندازه گيري و شناسايي مقادير جيوه و ارسنيك گازهاي منطقه بيد بلند و آغاجری (1382).}
• ^{طراحی حسگری برای کنترل یونهای فلزی سمی (روزنامه جمهوری اسلامی، یکشنبه 20 خرداد 1386؛ روزنامه جام جم، شنبه 2 تیر 1386).}
• ^{طراحی و ساخت حسگرهایی برای یون های مس، نقره، جیوه و سریم با استفاده از ترکیبات نانومتخلخل برای اولین بار در دنیا.}
• ^{ساخت الکترودهای کربنی برای اندازه گیری داروهای سیتریزین و هیدروکسیزین در قرص ها و سیالهای فیزیولوژیکی با استفاده از پلیمر های قالب مولکولی  برای اولین بار در دنیا.}
• ^{طرح مشترک "تهیه داربست مولکولی مورد استفاده در مهندسی پزشکی" با موسسه رویان (اختراع).}
• ^{طرح تولید کود سوپرفسفات ساده (صنعتی).}

^{دکترسیدابراهیم موسوی قهفرخی}

^{·         دكتر مروتي همچنين با معرفي اجمالي دكتر موسوي قهفرخي، گفت: ايشان هم اكنون مدير گروه فيزيك وداراي ph.D فيزيك  هستند كه به عنوان استاد نمونه مشاور شاهد و ايثارگر نيز انتخاب شده‌اند.}

^{·         رئيس دانشگاه شهيد چمران اهواز خدمت به دانشجويان شاهد و ايثارگر را توفيق الهي دانست و براي دكتر موسوي قهفرخي موفقيت در انجام وظايف محوله را آرزو كرد.}

^{در پايان، با اهداي لوح سپاس به مهندس چكشيان، حكم انتصاب دكتر موسوي قهفرخي به سمت مدير امور شاهد و ايثارگر دانشگاه شهيد چمران اهواز توسط دكتر مروتي به آنها اعطا شد.}

^{دانشگاه‌ شهرکرد:حسن‌ شاهقليان قهفرخی‌}

^{شهرکرد- دانشگاه شهرکرد- دانشکده علوم- گروه رياضی}

^{نام کتاب : نصاب ترکی قشقایی به فارسی
نویسنده:میرزا محمد قلی ابن محمد رضا قهفرخی متخلص به فقیردر عهد فتحعلی شاه قاجار
مقدمه و تصحیح:دکتر حسین محمد زاده صدیق و منیژه شیر محمدی
سال نشر ۱۳۸۸تهران انتشارات تکدرخت}

^{مخترع اولین ژل تثبیت کننده شن روان در جهان – زن – ایران   (سایت الخیرات)}

^{توضیحات: به گزارش ایرنا، پروین برادران قهفرخی دانشجوی کارشناسی ارشد کارآفرینی گرایش کسب وکار جدید با راهنمایی استادان خود دکتر زعفریان و دکتر مهدوی موفق به کسب مدارج علمی در سطح ایران شد.}

^{دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران به مناسبت ششم مردادماه روز کارآفرینی اعلام کرد:ثبت و تجاری هشت اختراع، ۴ اختراع مرتبط با موضوع پایان نامه، راه اندازی دو کسب و کار، ۴ مقاله منتج از پایان نامه (۲ مقاله کسب رتبه اول در کنفرانس علمی کاربردی جنگ های نوین و کنفرانس ملی مواد پرانرژی و پدافند غیرعامل) ، ۱۴ مقاله داخلی و خارجی دیگر با موضوعات علمی نوین از مهمترین دستاوردهای این دانشجوی فرخشهری بوده است.}

^{براساس اعلام نظر این دانشکده، کسب رتبه نخست در کنفرانس ملی کویر تهدیدات و فرصت ها، ۴ مقاله نمایه شده در سیویلیکا، منتخب دومین جشنواره نوآوری و شکوفایی بزرگترین جشنواره اختراعات ایران، منتخب نخستین جشنواره نوآوری و فن­آفرینی دانشگاه تهران جایزه دکتر چمران، برنده ۳ گرنت پژوهشی مرتبط با اختراعات و حمایت های تجاری سازی اختراعات توسط بنیاد ملی نخبگان و دفتر علمی و فناوری ریاست جمهوری از دیگر دستاوردهای علمی این محقق چهارمحال وبختیاری است.}

^{هم چنین برای نخستین بار در جهان پروین برادران قهفرخی موفق به تولید ژل تثبیت کننده شن های روان شد و نام ایران را به عنوان تنها دارنده فناوری ژل تثبیت شن روان در جهان مطرح کرد.}

^{برادران قهفرخی دانشجوی کارشناسی ارشد تهران موفق به ثبت این اثر خلاقانه با شماره ۶۰۶۱۴در سازمان ثبت مالکیت های صنعتی ایران شده و این طرح به تایید سازمان علمی پژوهشی ایران نیز رسیده است.}

^{این مخترع جوان چهارمحال وبختیاری گفت:در این فناوری جهانی تثبیت شن های روان و تامین آب و مواد مغذی جایگزین طرح مالچ پاشی در بیابان زدایی می شود و این ماده به صورت مایه ژل شونده ارزان قیمت در تمامی کشورهای جهان قابل ارائه می باشد.}

^{برادران قهفرخی روز پنجشنبه در گفت وگو با ایرنا افزود:هم اکنون ۱۷۰کشور در جهان به کنوانسیون جهانی بیابان زدایی سازمان ملل متحد محلق شده اند و پدیده آوردن طرح ها نوآورانه برای تثبیت شن های روان یکی از مصوبات اعضای این کنوانسیون جهانی بوده است.}

^{وی تصریح کرد:استفاده از مالچ نفتی برای کنترل و تثبیت شن های روان در بیابان که یک روش سنتی و ایرانی می باشد هزینه بالایی به همراه دارد و استفاده از روش جایگزین ژل تثبیت کننده شن های روان برای کشورهای دارای بیابان دارای توجیهه اقتصادی می باشد.}

^{برادارن قهفرخی تاکید کرد: طرح تثبیت شن های روان از طریق ژل تولید شده هیچ گونه عارضه محیط زیستی ندارد و با شرایط اقلیمی هر کشوری سازگاری دارد و علاوه بر جلوگیری از بیابان زایی در کشورها، ضریب نفوذ آب در بیابان و کشت گیاهان سازگار با بیابان را نیز تقویت می کند.}

^{عضو بنیاد نخبگان جمهوری اسلامی ایران تاکید کرد: این محصول و فناوری ایرانی ظرف مدت ۱۲سال کار تحقیقاتی و پژوهشی در حال حاضر وارد فاز عملیاتی و کاربردی شده و برای نخستین بار این طرح در بیابانی به صورت پایلوت در کنار شهر نائین با موفقیت به اجرا در آمد.}

^{به گزارش ایرنا،محقق برتر ایران تاکنون پنج طرح بسیار حساس را به نام خود به ثبت رساند و ۲۰طرح پژوهشی و تحقیقاتی را در دست اجرا دارد.}

^{منبع: ایرنا}

^{دکترسعید مدنی قهفرخی}

^{: بازار تن فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران}

^{حوزه (های) تخصصی: زن، اجتماع و خانواده • آسیب شناسی اجتماعی • آسیب شناسی جنسی • حجاب و عفاف • اشتغال • بهداشت جسمی و جنسی • زنان}

^{: فقر و کودک آزاری در ایران}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی مسایل اجتماعی و انحرافات}

^{عدالت اجتماعی و سلامت کودکان در ایران (در چارچوب مدل تعیین کننده های اجتماعی سلامت سازمان بهداشت جهانی)}

^{حوزه (های) تخصصی: کودک و نوجوان}

^{ویژگیهای مشتریان تن فروشی از دیدگاه زنان تن فروش خیابانی شهر تهران}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی مسایل اجتماعی و انحرافات}

^{: تدوین سند ملی کاهش و کنترل آسیب های اجتماعی 1384 - 1385}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی مسایل اجتماعی و انحرافات}

^{: جابجایی جمعیت و اچ.آی.وی/ ایدز: بررسی برخی شواهد موجود در ایران}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی مسایل اجتماعی و انحرافات}

^{: مقایسه برخی ویژگی های روسپی های بزرگسال و کودک در شهر تهران}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی مسایل اجتماعی و انحرافات • جامعه شناسی کودک}

^{: چالش های فراروی در تدارک تور ایمنی}

^{(با کندوکاو در دو لایحه دولت)}

^{حوزه (های) تخصصی: دیدگاه های نظری توسعه در ایران}

^{: مشکلات اجتماعی در اولویت ایران}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی مسایل اجتماعی و انحرافات}

^{4واکنش های غیرسیاسی نسبت به بحران های اجتماعی: (بنیادهای یک فرضیه)}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی کاربردی و برنامه ریزی اجتماعی}

 ^{برنامه های اجتماعی/ مبانی اختلافی در طراحی نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی}

^{حوزه (های) تخصصی: جامعه شناسی کاربردی و برنامه ریزی اجتماعی}

^{پیامدهای جنسیتی تخریب سرمایه اجتماعی}

^{حوزه (های) تخصصی: مشارکت زن در اجتماع}

^{دکتربهروز شاهقلی قهفرخی}

^{ديپلم,ریاضی فیزیک,شهید صالحی,ایران,1375-1378}

در سال 1296  هجری شمسی سیل فرخ شهر را فرا می گیرد و تلفات جانی و خسارات مالی فراوانی از جمله آثار مکتوب و دست نوشته های آصف را بر جای می گذارد.

آصف و ماجرای مدرسه رفتنش

معروف است که روزی آصف قهفرخی به مکتبی وارد شد ،چون  خواست از مکتب  خارج شود کفش هایش را برده بودند؛ پس این دوبیت را بر درِ مکتبخانه نوشت و رفت:

انصاف بنای مذهب و آیین است

کفری که به انصاف گراید دین است

در مدرسه نعلین مرا دزدیدند

پاداش خرابات نرفتن این است

« هجران » که نظر کرده ی آن چشمِ سیه بود

در کوی تو بس آمد و رفت از نظر افتاد

==دانشور==

دانشور بختیاری،ابوالفتح(ملیت ایرانی قرن 14)

شاعر،متخلص به دانشور.وی در مکتبهای قدیم درس خواندوساکن قهفرخبود.دانشوربه امورزراعی اشتغال داشت .

گاهی شعرنیز می سرودازاست :

دانشوراز رفیقان هرگز وفاندیده        یارب بده وفایی یاران بی وفا را

برگرفته از کتاب :اثرآفرینان (جلداول ششم)

منابع زندگینامه:تذکرهی شعرای معاصراصفهان

موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیائی فرخ شهر در شمال شرقی استان چهار محال وبختیاری در قسمت شرقی رشته کوه‌های زاگرس و در ارتفاع ۲۰۴۰ متری از سطح دریا واقع شده است. این شهر در ۱۰ کیلومتری شهرکرد و ۸۰ کیلومتری شهر اصفهان قرار دارد. فرخ شهر در طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۵۸ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۱۷ دقیقه شمالی قرار دارد. از شمال به کوه‌های «برات» و «پنجه»، از جنوب به تپه ماهورهای خیرآباد، از غرب به اراضی کشاورزی دشت «غازدانی و گلستان» و از شرق به کوه‌های «برآفتاب حاجی»، «رخ» و«سه چاه» محدود می‌شود. مساحت منطقه فرخ شهر حدود ۳۰۰ کیلو متر مربع است. ناهمواری‌ها این شهر را از سه طرف احاطه نمودند و جهت رشته کوه‌های آن بیشتر شمالی - جنوبی است. بلندترین ارتفاعات اطراف فرخ شهر کوه چفت با بیش از ۳۱۰۰ متر ارتفاع، در جنوب و دشت غازدانی و گلستان پست ترین نقطه فرخ شهر که در غرب آن واقع شده است. خاک این دشت از کیفیت و حاصل خیزی بالایی برخوردار است. تحولات زمین شناسی فرخ شهر مانند دیگر نواحی چهارمحال و بختیاری از دوره کرتاسه زیرین و در دوران دوم آغاز و شکل ظاهری آن در دوران سوم تکمیل شده است و امروزه فرخ شهر بر روی آبرفت‌های دوران چهارم قرار دارد.

اماکن تاریخی شهر

این شهر دارای چند مکان تاریخی می‌باشد که می‌توان از آن نمونه قلعهٔ عاکسیر و حمام صالحی و عصار از محله‌های تاریخی آن می‌توان محلهٔ زیر طاقی را نام برد. محله‌ای به نام میدان گاه در مرکز این شهر وجود دارد، که از یک طرف به مسجد جامع فرخشهر واز طرف دیگر به میدان اصلی (شهدا) راه دارد.

همچنین می‌توان از شاعران این شهر آصف را نام برد و از محله‌های این شهر می‌توان محلهٔ میر نصیر و آقا میر طاهر را نام برد با فرخ شهر بیشتر آشنا شویم سرزمین چهارمحال وبختیاری که فرخ شهر در آن واقع شده یکی ازقدیمی‌ترین نواحی دربردارنده ماواهای انسانی است چنانچه تپه‌ها ی باستانی متعددی در آن پیداشده‌است که پیشینه سکونت وزندگی انسان را دراین منطقه به قبل از میلادمسیح (ع) می‌رساند بی شک فرخ شهر که همواره یکی از آبادترین و پررونق‌ترین نواحی چهارمحال وبختیاری بوده‌است نیز قدمت زیادی دارد و شواهد متعددی موید این ادعاست ابتدا فرخ شهر درکنار راهدارخانه‌ای در دامنه کوه (رخ) که از موقعیتی راهبردی برخوردار بود و در کنار جاده‌ای که از طرف (گابه) یا (گبیانه)(اصفهان کنونی) به دشت (سوزیان)(خوزستان کنونی) امتداد می‌یافت، بنا شد. هنوز در دامنه شرقی کوه رخ آثاری از سه جاده در آن زمان وجود دارد، که بنای اولیه آنها از دوره ایلامی هاست. همچنین سکه‌های متعلق به دوران پیش از اسلام که به طور پراکنده و اتفاقی در این منطقه یافت شده، حکایت از قدمت این شهر به دوران پیش از اسلام دارد. دوران پیشین سکنه این منطقه که از راه کشاورزی و دامپروری گذران زندگی می‌کرده‌اند در آبادی‌های کوچکی که مهمترین آنان (بنه)، (دهک)، (زردی‌ها) و (رباط) است ساکن بودند. همچنین قلعه‌های جداگانه و کم جمعیتی در کنار باغ‌ها و مزارع وجود داشت که از مهمترین آنها دو قلعهٔ (بلوردی خان) وا (نصیر) را می توان نام برد. قلعه بلوردی خان بر اثر حمله گروهی از راهزنان یا شاید حکومت‌های محلی از بین رفت و چون مورد هجوم و غارت قرار گرفت به نام (قلعهٔ غارت) مشهور شد و تپه‌های محل آن نیز هم اکنون تپه‌های (قلعه غارک) نام دارند. قلعه انصیر در محله ((میرنصیر) واقع بوده که شاید بتوان گفت نقطه مرکزی و کانون اولیه فرخ شهر بوده‌است. وجود قبور قدیمی در مزرعه بنه واقع در شرق فرخ شهر و نیز در دامنه کوه رباط، مجاور آب رباط وجود قبرستانهای قدیمی در مزرعه دهک در جنوب این شهر که در گسترش زمین‌ها تسطیح و محوشده‌اند حاکی از این است که اهالی دراین منطقه ساکن بوده‌اند. پراکندگی محل سکونت با تغییر مکرر آن درطی قرون گذشته این مساله را اثبات می‌کند. به نظر می‌رسد علت ازبین رفتن آبادی‌های کوچک عدم امنیت بوده‌است که به مرور زمان باعث تمرکز ساکنان آنها در یک نقطه گردیده‌است. قهفرخ نام پیشین فرخ شهر در سال ۱۳۴۹ به پیشنهاد جمعی از اهالی واهتمام شهردار وقت به فرخ شهر تغییر یافت. دروجه تسمیه قهفرخ چنین استدلال می‌شود که قهفرخ معرب واژه (که فرخ) مخفف (کوه فرخ) به مرور زمان و در اصطلاح عامیانه به (که فرخ) و به دلیل تاثیر زبان عربی در این منطقه به ((قهفرخ)) تبدیل شد. ابن بطوطه، جهانگرد مسلمان مغربی در توصیف خط سیر سیاحتی خوداز شوشتر و مالمیر به سوی اصفهان به منزلگاهی به نام (کریوه الرخ) اشاره می‌کند، که آخرین منطقه تحت حکومت اتابکان لر به حساب می‌آمده و وی پس از آن به مناطق وابسته به اصفهان رفته‌است. بعضی‌ها نیز کلمه قهفرخ را برگرفته از کلمه قفارخ به معنای پشت کوه رخ می‌دانند. فرخ شهر در شمال شرقی استان چهارمحال و بختیاری در قسمت شرقی رشته کوه‌های زاگرس و در ارتفاع ۲۰۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر در ۱۰ کیلومتری شهرکرد و۹۰ کیلومتری شهراصفهان قرار دارد. فرخ شهر به سبب موقعیت جغرافیایی و ناهمواری‌های اقلیمی کوهستانی، زمستان‌های سرد و تابستان‌های نسبتاً معتدل دارد. دراین منطقه بر اثر بارش‌های زمستانی چشمه سارها و قنات‌های فراوانی وجود دارد که مهمترین آنها عبارتنداز: چشمه دریژنو، قنات بروی، قنات نو، قنات گلستان و.................... و در کوه‌های پیرامون فرخ شهر گیاهان داروئی ازجمله: آویشن، اکلیل، اسپند، برمه، بادرنجبویه، بابونه، پرسیاوش، پونه، پشمک تاج، تاج ریزی، ترشک، تره کوهی، ثعلب، چالمه، خارشتر، ختمی، زول، خاکشیر، رازیانه، ریواس، زنبق خودرو، سنبل الطیب، شنگ، شیرین بیان، فرفیون، قدومه، کنگر، گاوزبان، گون، گل آروانه، مچه، و..... می‌روید.

قلعه اسفندیارخان

شهر قهوه رخ، قهفرخ یا فرخ شهر در ابتدا پایتخت تابستانی و بعدها برای همیشه محل اسکان خوانین بختیاری ازجمله اسفندیارخان بود که از خوانین ایلخانی هفت لنگ بوده‌است.

کشف کاروانسرای 1000ساله درمنطقه رباط فرخ شهر 

به گزارش بولتن نیوز به نقل از مهر، استان چهارمحال و بختیاری یکی از استانهایی است که در دل خود آثار تاریخی فراوانی را جای داده است

فرخ شهر یک کاروانسرایی تاریخی با وسعتی بیش از یک هکتار با قدمتی در حدود یک هزار سال کشف شده است

مطالعات باستان شناسان داخلی وخارجی اهمیت منطقه چهارمحال وبختیاری را از دیدگاه باستان شناسی به اثبات رسانده وآثار و محوطه های باستانی دوره های پارینه سنگی، نوسنگی، مس و سنگ، آغاز تاریخی و تاریخی نشانگر دیرینگی حضور بشر در این منطقه است.

گذشتن جاده اصلی عبور مردم از منطقه اصفهان به خوزستان در تاریخ گذشته چهارمحال و از بختیاری از منطقه شهر فرخ شهرموجب شده بود در منطقه ای به نام رباط مجموعه شامل کاروانسرا، استراحتگاه، آغل، نعل بند و... احداث شود.

هم اکنون در نزدیکی شهر فرخ شهر پایین تر از گردنه رخ(ورودی استان چهارمحال و بختیاری از سمت اصفهان) یک مجموعه تاریخی کاروانسرایی در وسعتی بیش از یک هکتار توسط باستانشناسان کشف شده است.

باستانشناس اداره میراث فرهنگی استان چهارمحال و بختیاری در این خصوص در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به کشف مجموعه کاروانسرایی یک هکتاری، اظهار داشت: آثار تاریخی این منطقه پراکنده هستند و بصورت متمرکز نیستند.

سنگ نوشته کوه رخ

این سنگ نوشته از زمان شاه عباس دوم باقی‌مانده‌است. براین سنگ اشعاری حک شده که حاکی از این است که در تابستان ۱۰۶۲ هجری قمری طی مدت یک ماه مسیر گردنه رخ به دستور شاه عباس تعمیر شده‌است و شعر حک شده براین سنگ چنین است: شعر از بارالها به حق هشت وچهار شاه عباس را سلامت دار که تصدیق نمود رخ را ساخت شود ازعمرخویش برخوردار این دعا ورد خلق شدشب وروز عصرمهدیش را معاصر دار اول ماه ابتدا کردند آخرماه ختم شد این کار سال تاریخ از اغنیا بطلب هم بشد قلیچی اش سرکار

عصارخانه صالحی

بانی این عصارخانه مرحوم سید محمود صالحی بوده‌است. این عصارخانه قدمتی دیرینه دارد و سنگ عصاری نفیسی در آن قرار دارد. نقوش زیبائی برروی سنگ کنده کاری شده وابیات زیر به خطی خوش برروی آن به چشم می‌خورد. غرض نقشی است کزمابازماند که هستی را نمی‌بینم بقائی مگرصاحبدلی روزی به رحمت کند درحق درویشان دعائی همچنین نام سنگ تراش حاجی اکبر ولد استاد جونعلی بنا و تاریخ اثر ۱۱۱۰ هجری حک شده‌است. این سنگ تاریخی در عصارخانه‌ای در میدان میراصفهان بوده‌است و درهنگام تخریب این عصارخانه، مذکور و برخی تجهیزات دیگر آن خریداری و درسال ۱۳۱۱ هجری شمسی منتقل شده‌است.

عصارخانه حاج رمضانعلی

جنب مسجد جامع عصارخانه قرار دارد که در سال ۱۳۷۸میراث فرهنگی استان اقدام به خرید آن از حاج سید مجید رضوی و مرمت آن نمود.بنای عصارخانه درسال ۱۲۵۶هجری قمری نهاده شده‌است.

مسجدجامع

این بنا قدمتی چندساله داشت ودرزمره آثارتاریخی کشور به ثبت رسیده بود درسال‌های دهه ۱۳۶۰تخریب و به جای آن ساختمان جدیدی ساخته شد ساختمان قدیم مسجدجامع در دوران حکومت اتابکان بنا شده بود. از لحاظ معماری نیز همانند مسجد اتابکان شهرکرد بود. امروزه از این بنای ارزشمند تاریخی فقط دوقطعه سنگ نوشته مربوط به دوران صفویه با مضمون آیات قرآن و مطالبی درباره مالیات باقی‌مانده‌است، که درسازمان میراث فرهنگیاستان نگهداری می‌شود. }}مسجد جامع فرخ شهر مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرکرد، مرکز شهرواقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۲]

سنگ نوشته شماره یک

این سنگ نوشته در۳۰ سطر بر روی تخته سنگی از سنگ‌های آهکی به ابعاد ۸۷*۱۵۰سانتی متر به خطی بین نسخ و رقاع نوشته شده‌است. صدمات وارد شده باعث شکستن سنگ شده و آن را به دونیم تقسیم کرده‌است. همچنین مجاورت قسمت پائین کتیبه با زمین و درنتیجه تماس با رطوبت باعث آسیب و فرسایش چند سطر آخرآن شده‌است. مقایسه این سنگ نوشته با نمونه مشابه این سنگ نوشته با نمونه مشابه موجود در مسجد میدان کاشان متن آن تکمیل گردید این فرمان دراولین سال جلوس شاه سلطان حسین صفوی صادر شده‌است.

سنگ نوشته شماره دو

با ابعاد ۸۰*۱۴۰سانتی متر بر روی سنگ نامرغوب ماسه‌ای در ۲۶ سطر نوشته شده‌است. عنوان کتیبه به خط نسخ و متن آن به خط نستعلیق می‌باشد. قسمت پایین سنگ نوشته احتمالاً محل نوشته شدن تاریخ آن بوده که دراثر مجاورت با رطوبت از بین رفته‌است. این اثر فرمانی از طرف شاه سلطان حسین صفوی به میرزا محمد سعید وزیر سرمد را دربر دارد. با توجه به اینکه تاریخ نگارش فرمان اول مقارن با اولین سال سلطنت شاه سلطان حسینمی‌باشد، فرمان دوم می‌بایست متعلق به بعداز آن تاریخ باشد.

گرمابه سادات

این گرمابه درمیدان مجاور مسجدجامع بنا شده و قدمت این بنا و سبک معماری آن مانند ساختمان قدیم مسجدجامع است، که درسال ۸۹۲ هجری قمری توسط عزیز بیک بلوردی ساخته شد. گرمابه سادات با بیش از پانصدسال قدمت بدون شک قدیمی‌ترین ساختمان موجود در فرخ شهر است.

محلات قدیمی و دروازه‌ها

در عصر قاجار قهفرخ متشکل از چند محله تورگلی، محله میرنصیر، محله شاهقلی‌ها، محله احسنی، محله یخچال، محله قلعه مظفرخان و محله نو بود. درآن زمان قهفرخ دارای برج و بارو بوده و خروج از طریق شش دروازه صورت می‌گرفت. دروازه‌های مذکور عبارت بودند از: دروازه حاج سید حسن در ضلع شرقی، دروازه سیدیوسف در ضلع شرقی و دروازه غلام علی در ضلع شمالی قهفرخ. دروازه‌ها و حصار قهفرخ در گذر زمان از بین رفتند و محدوده شهر گسترش یافت. آخرین دروازه‌ای که تا دو دهه پیش نیز وجود داشت، دروازه سید یوسف بود که درمسیر خیابان ۷تیر قرار داشت، ویران شد.

پارک سرچشمه – استخر

این پارک با مساحتی بالغ بر ۱۲۰۰۰۰ مترمربع دارای چشمه‌ای پر از آب و فضای سبز زیبا و چشم نواز و جنگلی است. اولین چیزی که در بدو ورود چشم هر بیننده‌ای را خیره می سازد آب نمای زیبای این پارک که بر روی استخرهای پارک قرار دارد. اساس آبادانی و شکل گیری پارک سرچشمه فرخ شهر چشمه‌ای است به نام درژنو، که آب این چشمه بسیار با ارزش است و در مسیر خود برکت و زیبائی و شکوفائی را به ارمغان می‌آورد، جاذبه دلنشینی را آفریده‌است. بخشی دیگر پس از عبور از پارک مسیر جوی‌های شهر را طی می‌کند و لطافت و سرسبزی را به درختان و گل‌های سطح شهر هدیه می‌کند. کمتر خیابانی را می‌توان یافت که صدای دلنشین آب چشمه دروغ زن آب را درآن ننشیند.

تفریحگاه بابا زکی فرخ شهر

در ارتفاع بلند واقع در شمال شرقی مکان تفریحی زیبائی جلوه گری می کند، که ریشه در اعتقادات مردم این شهر دارد. می گویند در روزگاران قدیم عارفی به نام بابازکی در این محل در عالم زهد و پاکی که بدان آراسته بود زندگی می کرده‌است و مردم از روی ارادت همه روزه به دیدار او می‌رفتند و از ارشادات و حسن معاشرت وی بهره می‌جستند. بابازکی بعدها که فروغ زندگیش به خاموشی می‌گراید در همین مکان در نقطه‌ای که کسی از آن اطلاع دقیقی ندارد مدفون می‌شود و از آن پس این محل به بابازکی معروف می‌شود. چنارهای بابازکی قدمتی بیش از صد سال دارند. درختانی تنومند و پرجاذبه، این دختان با آب گوارارای چشمه‌ای که با شگفتی از درون سنگی بیرون می‌آید کرامت و صفا و پررنگی یافته‌اند. چشمه بابازکی از ارتفاعی بلند آن هم از دل سنگ سر بر می‌آورد. در بالا دست چشمه غاری وجود دارد، که از قدیم آن را چهل دختران نام نهاده‌اند. مردم اعتقاد دارند که در گذشته چهل دختر پاک دامن در همین غار از نظرها پنهان شده‌اند.

تنگ صیاد فرخ شهر

موقعیت جغرافیائی:. این منطقه با وسعت تقریبی ۰۰۰/۲۷ هکتار در جنوب شرقی فرخ شهر و در ۱۲ تا ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد واقع شده است. محیط اطراف این منطقه ۸۷ کیلومتر می‌باشد.. وجه تسمیهتنگ صیاد الهام گرفته از دره‌های بسیار بزرگ و وسیع می‌باشد که گویا جولانگاه خوانین و شکارچیان بوده است. این منطقه در سال ۱۳۵۲ به عنوان منطقه حفاظت شده و بخشی از آن در سال ۱۳۷۴ به عنوان پارک ملی اعلام شد. این منطقه حالت کوهستانی داشته و از کوههایی با ارتفاع ۲۶۰۰ تا ۳۰۰۰ متر از سطح دریا شکل گرفته است. از مهمترین کوههای منطقه می‌توان به کوه رنگرزی با ۳۱۱۴ متر ارتفاع از سطح دریا، کوه جولان، کوه سرخ، کوه پاچفت (همایون) کوه شهیدان و کوه برآفتاب اشاره کرد. بلندترین قله این منطقه جیلان با ۳۱۸۹ متر ارتفاع در جنوب منطقه حفاظت شده و پارک ملی تنگ صیاد فرخ شهر واقع شده است. منطقه تنگ صیاد دارای دره‌های بسیار بزرگ و وسیع می باشدکه نه تنها زیستگاه وحوش به شمار می‌رود، بلکه منبع غنی از گیاهان داروئی محسوب می‌شود. ازجمله این دره‌ها می‌توان به دره مارون، بستان شیر، گل دره، ایرانچه، ماماکوله، دره سنگی،دره بید و... اشاره کرد. منابع آبی:. در این منطقه هیچ آب جاری و روانی که بتوان عنوان رودخانه به آن داد وجود ندارد اما بدلیل ریزش برف و باران، تعداد زیادی چشمه فصلی و دائمی در این منطقه وجود دارد. برخی چشمه‌های معروف منطفه عبارتند از: چشمه تنگ صیاد، نساء بنو، دره خرس، چشمه ماران، کاسه چی، ریزآب، آبشر شر، حسن خان، گل دره، پیرکوه، تنگ لاسان، بیدخل، کورچی و... اقلیم: آب و هوای این منطقه کاملاً کوهستانی است و دارای زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های بسیار معتدل می‌باشد. در تنگ صیاد فرخ شهر حیوانات وحشی وجود دارد که می‌توان به پلنگ (که تعداد آن دقیقاً مشخص نیست) گرگ و کفتار اشاره کرد.

منبع"فرخ شهر درگذرگاه تاریخ، صدیقی قهفرخی، محمد، چاپ اصفهان، ۱۳۷۹

• پس از ۳۴ سال دو ذخیره‌گاه جدید زیست‌کره ایران در فهرست جهانی ثبت شد: دنا و تنگ صیاد در فهرست یونسکو

غار سنگ سفید فرخ شهر  :

غار سنگ سفید همانند چاه (به صورت عمودی) بوده و دارای چکنده و چکیده‌های زیبایی می‌باشد. 

 از آنجا که این غار در منطقه حفاظت شده تنگ صیاد واقع شده است، برای ورود به این

 منطقه اخذ مجوز از سازمان محیط زیست استان و هماهنگی با محیط‌بانی ضروری می‌باشد.

شاعران فرخ شهر

۱- مقبل تاریخ تولد ۸۳۰ه ق –وفات ۹۱۰ه ق ۲- سالک تاریخ تولد ۱۱۰۰ ه ق وفات ۱۲۰۰ ه ق ۳- حبیب وفات ۱۲۰۰ ه ق ۴- حداد تاریخ تولد ۱۱۳۰ ه ق وفات ۱۳۰۲ ه ق ۵- صفائی تاریخ تولد ۱۲۷۲ ه ق وفات ۱۳۰۲ ه ق ۶- آصف تاریخ تولد ۱۲۷۳ ه ق ۷- وامق وفات ۱۳۴۵ ۸- مطبوع تاریخ تولد ۱۲۸۰ه ق وفات ۱۳۳۹ ه ق ۹-دانش تاریخ تولد ۱۳۰۰ ه ق وفات ۱۳۷۱ ه ق ۱۰-رفیعی تاریخ تولد ۱۳۱۶ ه ق ۱۱-شیوا تاریخ تولد ۱۲۷۸ ه ق وفات ۱۳۴۵ ه ق۱۲- امامی تاریخ تولد ۱۲۸۰ ه ق وفات ۱۳۵۰ ه ق ۱۳-فرزانه ۱۴-شایق ۱۵-کیوان ۱۶-بمیرزا ابو طالب "برجیس" وفات ۱۳۳۵ ۱۷-آشفته ۱۸-فروغ جلال برجیس ۱۳۶۷-۱۳۰۰ ۱۹-بینش ۲۰- میرزا قربانعلی ثابت ۲۱-خادم ۲۲-دبیر۲۳-خرم ۲۴-رفیعی ۲۵-سالم ۲۶-نسا۲۷-غمگین۲۸-لطیفی۲۹-مجنون ۳۰-محزون ۳۱-مصطفوی ۳۲-ناصر۳۳-مشرف ۳۴- سرحدی ۳۵-هجران ۳۶-سیدعباس هاتفی ۳۷-حبیب اله سپهری۳۸-دانشوری۳۹-افسرده اول ۴۰-افسرده ثانی ۴۱-خاکی ۴۲-جواد ۴۳- آقای سید کمال طاهری متولد۱۳۰۴ خورشیدی وفات ۱۳۹۱ بانی مسجد وامامزاده میرمحمدطاهر واز خیرین شهر که بخشی از اشعار ایشان در قالب کتاب راز دل به چاپ رسیده است نمونه‌ای از اشعار ایشان:(مکش که بیهوده این نقش می‌کشی نقاش & شوی فسرده اگر پی بری بر احوالم & تلاش و کوشش یک عمر نامرادیها & ز زندگیم چه حاصل که تا به تمثالم؟)

شعری با صنعت زشت و زیبا از میرزا قربانعلی ثابت:

ای آن که می‌دهی تو به هر کس به رایگان / سیم و زر و کرم همه از بهر مردمان

دادی آگه گه و بیگه که پاره شد / بس سفره‌ها زکثرت نعمت به مردمان

خواهم که تو بخوابی و من بر درت نهم / سر را به روی دست چو سگ اندر آستان

خواهم به دست گیرم و اندر پی ات روم / در رزمگاه، تیغ، پی دفع دشمنان

هر بار که بینمت شودم راست همچو تیر / از شوق روی تو قد خم گشته چون کمان

ثابت! چو فرصت است بر آر و بر او بکن / از سینه آه سرد و دعا با دوصد زبان

• [۱]

بخش فرخ شهر

هیئت وزیران در جلسه مورخ 2/5/1392بنا به پیشنهاد شماره 163150/42/4/1مورخ 26/12/1391وزارت کشور وبه استناد ماده (13)قانون تعاریف وضوابط تقسیمات کشوری مصوب 1362 تصویب نمود . اصلاحات تقسیماتی زیر در استان چهارمحال وبختیاری صورت می گیرد : الف - دهستان دستگرد به مرکزیت روستای دستگرد امامزاده ازبخش مرکزی شهرستان کیار منتزع وبه بخش مرکزی شهرستان شهرکرد الحاق می گردد. ب- روستای خیرآباد مطابق نقشه 250000/1پیوست که تایید شده به مهر دفتر هیئت وزیران می باشداز ترکیب روستاها،مزارع ومکانهای در تابعیت بخش مرکزی شهرستان شهرکرد ایجاد می گردد. ت-بخش فرخ شهر به مرکزیت شهر فرخ شهر از ترکیب دهستان های دستگرد دستگردامامزاده،خیر آباد،سورک ،ایرانچه وقهفرخ در تابعیت شهرستان شهرکرد ایجاد می گردد.

شهرداری

در سال ۱۳۳۶ فرخ شهر دارای شهرداری شد و اکنون درجه شهرداری آن ۷ می‌باشد و در سال ۱۳۷۵ دارای جمعیتی بالغ بر ۲۵۰/۲۶نفر و در سال ۱۳۸۵ دارای جمعیتی بالغ بر۴۹۹/۳۹ و محدوده قانونی ۹۰۰ هکتار می‌باشد و نسبت پرسنلی به جمعیت درسال ۱۳۸۷تعداد۱۹۳نفر می‌باشد. کیفیت و کمیت تاکسی‌های ناوگان حمل و نقل عمومی تا دی ماه ۸۷بالغ بر۳۶پیکان -۵پراید- ۳پژو- ۱۸ون- ۳مینی بوس هیوندا – ۴ مینی بوس ایویکو مجموعاًّ ۶۹دستگاه می‌باشد.

وضعیت فضای سبز شهرداری فرخ شهر

فرخشهر با محدوده قانونی ۹۰۰ هکتار سطح فضای سبز آن ۴۷هکتار و سرانه فضای سبز ۱۶ مترمربع دومین شهر استان از لحاظ فضای سبز اول شهرکرد ۱۷ مترمربع دوم فرخ شهر و بروجن با ۱۶ مترمربع می‌باشند. این مطالب طبق نگاهی گذرا به عملکرد دفترامور شهری استانداری و شهرداری‌های تابعه استان توسط حوزه معاونت امور عمرانی استانداری در سال ۸۷ به چاپ رسیده‌است.

کتاب فرخ شهر در گذرگاه تاریخ مولف ومحقق: محمد صدیقی قهفرخی انتشارات آصف فروردین ۱۳۷۹

مکانهای آموزشی فرخ شهر استان چهارمحال وبختیاری

دانشگاه

پیام نور –تربیت معلم شهیدرجائی (مرکز آموزش عالی شهید رجائی فرخ شهر)

• far.mihanblg.com/post/5/مرکز آموزش عالی شهید رجائی فرخ شهر
• آموزش عالی شهید رجائی فرخ شهر
• آموزش عالی شهید رجائی فرخ شهر

دبیرستانها وپیش دانشگاهی

پسرانه شهیدصالحی - پسرانه طاهرزاده- دخترانه شهید مظلوم- دخترانه الزهرا- دخترانه شاهد- غیرانتفاعی المهدی- فنی و حرفه‌ای شهید چهرازی- فنی و حرفه‌ای ستایش و کار و دانش فدک

راهنمائی

پسرانه طالقانی- پسرانه مدرس- پسرانه ۱۵ خرداد- پسرانه مطهری- دخترانه امام خمینی- دخترانه ارشاد- دخترانه نور- غیرانتفاعی اندیشه

دبستان

شهیدسمیع (۱و۲)- شهداء- شهید دانشور- شهید زاهدی- شهید طاهری- امامت- آزادگان (دخترانه وپسرانه)- دخترانه خدیجه- بنت الهدی (۱و۲- مریم- بهارانقلاب- زهرا- جنت- غیرانتفاعی کوثر

کودکستان

نهال انقلاب- غیرانتفاعی کوثر-غیرانتفاعی شهیدزاهدی- غیرانتفاعی لادن-غیر انتفاعی ستارگان

امامزاده ها

از امامزاده های فرخشهر میتوان از امامزاده سید محمد و امامزاده اقا میر طاهر نام برد که اولی در میدانگاه و دومی در محله میرنصیر واقع شده اند. امامزاده اقا میر طاهر ظرف دو دهه اخیر توسط حاج سید کمال طاهری ازخیّرین بنام این شهربازسازی،مرمت ،تکمیل ومسجدی در صحن آن بنا شد.سرانجام پس از فوت ایشان در یکم تیرماه 91 (آرامگاه ایشان در صحن همین امامزاده میباشد)به همت فرزندان سید جواد،جمال ومحسن ساخنمان امامزاده تکمیل و ضریح جدیدی برای آن تهیه ونصب شد.تکمیل کاشیکاری صحن و مسجد،تعویض سنگ قبرقدیمی امامزاده،نصب سنگ مرمر کف،تکمیل سرویسهای بهدشتی و آشپزخانه مسجد و....جزو فعالیتهای ایشان بوده است.

دیزولی

بعضی از مردم شهر معتقدند که در زمانهای قدیم امام علی از این مکان با اسب خویش گذشته و حفره (این محل دارای یک حفره مدور عمیق به عمق ۶۳ سانتی‌متر و به قطر ۱۵ سانتی‌متر است) مذکور جای پای اسب ایشان است. ضمناً یک جای شمشیر هم در نزدیکی این سوراخ قابل مشاهده‌است که گفته می شود این همان جای ذوالفقار است. همچنین از برخی از قدیمی ترها نقل می‌شود که سابقاً جای پای انسان نیز بر سنگها قابل مشاهده بوده است البته ّآن باور مدرم محل می‌باشد ولی در اصل آن حفره‌ها بر اثر بارش باران و واکنش شیمیایی با سنگ‌های اهکی به وجود امده است و صحت و مدارکی وجود ندارد که امام علی از آنجا عبور کرده است.

مکانهای دیدنی

از جاذبه‌های گردشگری می توان پارک سرچشمه را نام برد. این شهر در شرق شهرکرد و از جنوب به شهر دستگرد منتهی می‌شود. از کوه‌های آن می‌توان کوه‌های چفت و برآفتاب و رخ و تپه قلعه غارک را نام برد. نام چشمه فرخ شهر دروغ زناب است. در قسمت شرقی فرخ شهر منطقه حفاظت شده تنگ صیاد قراردارد که از لحاظ گونه‌های جانوری و گیاهی یکی از مهم‌ترین مناطق حفاظت شده جهان است۰ همچنین خیابان شهیدسمیع جز اثار باستانی میباشد.

تاریخچه فرخ‌شهر

تقسیمات سیاسی استان چهارمحال و بختیاری مشتمل بر: ۴ شهرستان – ۸ بخش – ۳۳ دهستان و ۷۹۳ روستا است این روستاها از دو قسمت چهارمحال که شامل: لار – کیار – می‌زدج – گندمان. داراب افسربختیاری(شاعر) در این خصوص می‌گوید:

معرفی زورخانه های شهر فرخشهر 

  در خصوص ورزش و مخصوصاً ورزشهای زورخانه ای جزء اولین شهرهای استان در خصوص تاسیس این ورزش در سطح استان می باشد.که از تاریخ افتتاح اولین زورخانه در این شهر اطلاعات دقیقی در دست نیست انچه هست سخنان پیران و مسن سالان در خصوص تاریخ این ورزش می باشد که زیاد قابل استناد نیست .ولی انچه مسلم است پهلوان محمد تقی قنبری را می توان از بنیان گذاران این ورزش در این شهر دانست وی که جزء مدال آوران کشوری در کشتی و وزنه برداری بوده در کارهای زورگری ونمایش حرکات پهلوانی دستی توانا داشته و کارهای خارق العاده ای از ایشان بر سر زبان ها جاری گشته از نامبرده پرده ای مصور بجا مانده که حرکاتی نمایشی ایشان توسط نقاشی خوش ذوق به تصویر کشیده شده است . ایشان در شغل تو دوزی ماشین در شهر خرمشهر مشغول به کار بوده ودر فصول گرم سال به زادگاه خود قهفرخ( فرخشهر کنونی) نقل مکان می کرده و در مدت حضور خود زورخانه ای را بنیان نهاده و مشغول تربیت و پرورش ورزشکارانی در این زورخانه بوده که مکان زورخانه ایشان اکنون از بین رفته بعد از نامبرده شخصی به نام عبدالرضا غفاری  زورخانه ای به نام زورخانه حمزه را بنا می کند و رونقی به ورزش این شهر می بخشد در دهه ۶۰ تحولی در  ورزش به خاطر حضور ورزشکاران ومرشدان بنامی چون  مرشد فرامرز نجفی و مرشدان همراه -مرشد سید حسن نقیب زاده و... و ورزشکارانی از سراسر کشور ایجاد نمود.نامبرده در سال ۱۳۹۱ در حادثه ای جان را به جان آفرین تسلیم کرد روحش شاد .هم اکنون دو زورخانه در این شهر دایر می باشد زورخانه علی ابن ابیطالب - زورخانه صاحب الزمان شهرداری